Badania ich zostaly potwierdzone przez Pawlowa i innych badaczy

Podstawowe prace Baylissa i Starłinga pouczają, że jeżeli sporządzić wyciąg z błony śluzowej dwunastnicy na kwasie solnym i wstrzyknąć go do krwi zwierzęciu normalnemu, to wystąpi u niego obfite wydzielanie soku trzustkowego. Autorzy ci nazwali ciało powstające pod wpływem kwasu solnego z błony śluzowej dwunastnicy skretyną i przypisywali mu znaczenie hormonu. Badania ich zostały potwierdzone przez Pawłowa i innych badaczy. Że sekretyna trzustkowa jest rzeczywiście hormonem i działa przez krew, stwierdzono na doświadczeniach ze skrzyżowanym krążeniem. Mianowicie wykonano skrzyżowane krążenie u dwóch psów łącząc tętnicę i żyłę jednego psa z tętnicą i żyłą drugiego krew jednego psa przepływała wówczas do psa drugiego. W tych warunkach doświadczalnych wlanie kwasu solnego do dwunastnicy jednego psa wywoływało wydzielanie soku trzustkowego nie tylko u niego samego, ale i u drugiego solnego z żołądka do dwunastnicy. Jasne, więc, że w tym przypadku czynnik pobudzający wydzielanie powstał w dwunastnicy jednego psa i wyłącznie drogą humoralną został przeniesiony na trzustkę drugiego. Sekretyna trzustkowa powstaje, więc w warunkach fizjologicznych przez działanie kwasu solnego soku żołądkowego na błonę śluzową dwunastnicy. Od chwili odkrycia tego zjawiska datują się nasze pojęcia o humoralnym wydzielaniu soków trawiennych. Opierając się na tych podstawowych badaniach Baylissa i Starlisiga w stosunku do trzustki zaczęto poszukiwać podobnych humoralnych ciał dla czynności wydzielniczej żołądka. Ciała takie zostały stwierdzone przez Edkinsa w błonie śluzowej żołądka lub w wyciągach z niej i nazwane gastrynami. [podobne: leczenie, medycyna choroby, osrodek leczenia alkoholizmu ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie medycyna choroby osrodek leczenia alkoholizmu