Ocena genotypowa oprócz wspólnych czynników ryzyka dla przewidywania cukrzycy typu 2

Wiele loci genetycznych było przekonująco związanych z ryzykiem cukrzycy typu 2. Sprawdziliśmy hipotezę, że znajomość tych loci pozwala lepiej przewidywać ryzyko niż sama wiedza na temat powszechnych fenotypowych czynników ryzyka. Metody
Genotypowaliśmy polimorfizmy pojedynczego nukleotydu (SNP) w 18 loci związanych z cukrzycą u 2377 uczestników badania Framingham Offspring. Stworzyliśmy wynik genotypu z liczby alleli ryzyka i zastosowaliśmy regresję logistyczną, aby wygenerować statystyki C wskazujące na stopień, w jakim wynik genotypu może dyskryminować ryzyko cukrzycy, gdy jest stosowany samodzielnie i oprócz klinicznych czynników ryzyka.
Wyniki
W ciągu 28 lat obserwacji wystąpiło 255 nowych przypadków cukrzycy. Średni (. SD) wynik genotypu wynosił 17,7 . 2,7 wśród osób, u których wystąpiła cukrzyca i 17,1 . 2,6 wśród osób, u których cukrzyca nie rozwinęła się (P <0,001). Współczynnik skorygowany względem płci dla cukrzycy wynosił 1,12 na allel ryzyka (95% przedział ufności, 1,07 do 1,17). Statystyka C wynosiła 0,534 bez wyniku genotypu i 0,581 z wynikiem (P => 0,01). W modelu skorygowanym o płeć i opisaną rodzinnie historię cukrzycy, statystyki C wynosiły 0,595 bez wyniku genotypu i 0,615 z wynikiem (P = 0,11). W modelu skorygowanym o wiek, płeć, historię rodzinną, wskaźnik masy ciała, poziom glukozy na czczo, skurczowe ciśnienie krwi, stężenie cholesterolu lipoproteinowego o dużej gęstości i poziom triglicerydów, statystyki C wyniosły 0,900 bez wyniku genotypu i 0,901 z wynikiem (P = 0,49). Wynik genotypu spowodował odpowiednią reklasyfikację ryzyka co najwyżej 4% badanych.
Wnioski
Wynik genotypu oparty na 18 allelach ryzyka przewidywał nowe przypadki cukrzycy w społeczności, ale zapewniał jedynie nieco lepsze przewidywanie ryzyka niż sama wiedza o wspólnych czynnikach ryzyka.
Wprowadzenie
Cukrzyca typu 2 jest poważnym problemem zdrowotnym na całym świecie.1 Na szczęście w wielu przypadkach można jej zapobiec, 2 osoby i osoby zagrożone można łatwo zidentyfikować, mierząc kilka wspólnych czynników ryzyka.3-5 Cukrzyca typu 2 jest dziedziczna , z ryzykiem dla osób z rodzinną cukrzycą w porównaniu z osobami bez rodzinnej cukrzycy, która jest zwiększona o czynnik 2 do 6.6,7 Ostatnie badania dotyczące asocjacji genetycznej dostarczyły przekonujących dowodów, że kilka nowych loci wiąże się z ryzykiem cukrzycy, 8- 13 każdy z 5 do 37% wzrostem względnej szansy na cukrzycę na allel ryzyka.13 Te loci mogą stanowić rodzinną podstawę cukrzycy, a ich odkrycie może zwiastować nową erę w przewidywaniu choroby, przy czym poszczególne loci mogą być połączone w wynik genetycznej oceny ryzyka w celu poprawy wykrywania osób zagrożonych cukrzycą.14-17
W praktyce klinicznej kilka typowych czynników ryzyka, które można łatwo zmierzyć, to potężne zwiastuny cukrzycy typu 2. 5 Pomimo intuicyjnego wyglądu genetycznej oceny ryzyka, pozostaje to nieprzetestowaną hipotezą, że informacje genetyczne pozwalają lepiej przewidzieć ryzyko cukrzycy niż znajomość wspólnych czynników ryzyka.18,19 Testowaliśmy tę hipotezę w ramach trzech perspektyw. Najpierw zapytaliśmy, czy autosomalna informacja genetyczna w chwili urodzenia, gdy znany jest tylko płeć (połączenie chromosomów X i Y), poprawia zdolność do identyfikowania osób, u których ryzyko zachorowania na cukrzycę wzrasta w średnim wieku
[patrz też: korony pełnoceramiczne cena, endermologia lpg, wstrząs pourazowy ]

Powiązane tematy z artykułem: endermologia lpg korony pełnoceramiczne cena wstrząs pourazowy