Trawienie jednak slina w jamie ustnej weglowodanów w warunkach normalnych

Trawienie jednak śliną w jamie ustnej węglowodanów w warunkach normalnych, praktycznie rzecz biorąc, prawie nie istnieje, gdyż pokarmy zatrzymują się w jamie ustnej na ogół bardzo krótko. Pokarm wymieszany ze śliną ulega trawieniu pod wpływem ptialiny dopiero w żołądku, to jest już po przełknięciu i to w wewnetrznej części kęsa, niestykającego się z kwaśną błoną śluzową żołądka. Ptialina działa na węglowodany tylko w reakcji zasadowej i dlatego nie może ich rozkładać w żołądku o treści kwaśnej z wyjątkiem tych miejsc masy pokarmowej, do których nie przeniknął jeszcze kwaśny sok żołądkowy. Rola, więc śliny jako soku trawiennego sprowadzałaby się do dwóch zadań: 1 dostarczenia potrzebnej wody do rozpuszczenia, pokarmów w jamie ustnej i wytworzenia kęsa oraz 2 trawienia węglowodanów wielocukrów, choć w bardzo małym stopniu. Krążenie krwi w śliniankach wzrasta podczas wydzielania śliny, przy czym jakość bodźca nie wchodzi tutaj w grę. Continue reading „Trawienie jednak slina w jamie ustnej weglowodanów w warunkach normalnych”

Czas trwania spadku cisnienia krwi

Czas trwania spadku ciśnienia krwi jest proporcjonalny do ilości wprowadzonej śliny, przy czym spadek ciśnienia krwi, który jest dwufazowy, zależy w fazie pierwszej od rozszerzenia naczyń mięśni szkieletowych, a w fazie drugiej od rozszerzenia naczyń jelitowych oraz naczyń włosowatych w całym ustroju. Efekt powyższy wywołuje nie tylko ślina całkowita, lecz także ślina odbiałczona metodą ultrafiltracji, co ma szczególne znaczenie, gdyż różne ciała – białkowe wprowadzone dożylnie obniżaj ą ciśnienie krwi. Spadek, więc ciśnienia krwi po wprowadzeniu śliny jest spowodowany swoistymi ciałami niebiałkowymi, a brak wyniku hipotensyjnego po zagotowaniu śliny świadczy, że są to ciała organiczne. Ciała kipotensyjne nie są identyczne z żadnymi znanymi dotychczas ciałami, a także z acetylocholiną, wytwarzaną w rozmaitych stanach podrażnień, układu cholinergicznego, do którego między innymi należy struna bębenkowa, gdyż ani atropina, ani cholinoesteraza krwi nie znoszą wyniku hipotensyjnego śliny. Fizostygmina i ergotamina również nie wywieraj ą żadnego wpływu na wynik hipotensyjny śliny, co także daje możność odrzucenia poglądu o istnieniu w wydzielanej drogą fizjologiczną, to znaczy odruchową, ślinie acetylocholiny jako ciała hipotensyjnego, gdyż jak wiadomo, ergotamina i fizostygmina wzmagają wynik działania acetylocholiny. Continue reading „Czas trwania spadku cisnienia krwi”

Duza ilosc sliny jest tu konieczna do oplukania jamy ustnej

Duża ilość śliny jest tu konieczna do opłukania jamy ustnej i oczyszczania jej w ten sposób z pozostałych resztek mleka, co zapobiega powstawaniu produktów gnilnych. To obfite wydzielanie śliny drogą odruchową, spowodowane mlekiem, zostaje utrwalone w późniejszym życiu człowieka wskutek dużej wrażliwości gruczołów ślinowych na ten bodziec pokarmowy. Mielibyśmy, więc u człowieka dorosłego do czynienia z odruchem utrwalonym, odbywającym się po łuku odruchowym, idealnie utorowanym i przyzwyczajonym do tego rodzaju bodźca od pierwszych chwil życia. Wydzielanie śliny odbywa się nie tylko drogą odruchową przez bezpośrednie podrażnienie pokarmami zakończeń nerwowych w jamie ustnej. Ślina może się wydzielać również pod wpływem bodźców z kory mózgowej, co nazywamy wydzielaniem odruchowo – warunkowym. Continue reading „Duza ilosc sliny jest tu konieczna do oplukania jamy ustnej”

ZABURZENIA W WYDZIELANIU SLINY

ZABURZENIA W WYDZIELANIU ŚLINY Gruczoły ślinowe mające swe ujście w początkowej części przewodu pokarmowego, którym jest jama ustna, wydzielają lekko ciągnącą się, opalizującą i zasadową wydzielinę, nazywaną śliną. Wobec tego, że ślina wydziela się obficie do jamy ustnej przede wszystkim pod wpływem bodźców o charakterze pokarmowym i zawiera enzym trawienny, ptialinę, słusznie, więc uznano ślinę za sok trawienny. Hoemaite pokarmy wywołują różne ilości wydzielającej się śliny, co Pawłow uważał za wyraz celowości. -Na przykład pokarmy zawierające dużą ilość wody wywołują mniejsze wydzielanie śliny, natomiast pokarmy stałe lub sproszkowane wydzielanie jej zwiększają. Ilość śliny wydzielanej z gruczołów pod wpływem różnych pokarmów jest różna, wobec czego trudno jest określić dokładnie dobową ilość tej wydzieliny. Continue reading „ZABURZENIA W WYDZIELANIU SLINY”

Pierwotne zmniejszenie sie wydzielania sliny

Pierwotne zmniejszenie się wydzielania śliny powstaje wtedy, gdy ślinianki ulegają procesom patologicznym. Ślinianki, bowiem mogą ulegać stanom zapalnym, najczęściej ropnym, wskutek przedostania się do nich drobnoustrojów z zapalnie zmienionej błony śluzowej jamy ustnej lub też z krwi w przebiegu zakażeń krwiopochodnych. Również zaburzenia w nerwach wydzielniczych ślinianek doprowadzają do zmniejszenia wydzielania śliny i do zmiany jej właściwości. Zapalenie np. ucha środkowego upośledza zdolność przewodzenia struny bębenkowej chorda tympani, która jest nerwem wydzielniczym gruczołu podszczękowego. Continue reading „Pierwotne zmniejszenie sie wydzielania sliny”

Zmniejszenie wydzielania sliny

Zmniejszenie wydzielania śliny, a nawet całkowite jego zniesienie, może powstać na drodze odruchu. Pawłow wykazał, że podrażnienie nerwu kulszowego lub manipulacja na jelitach w otwartej jamie brzusznej hamuje wydzielanie śliny. Występuje tutaj zjawisko hamowania czynności ośrodka wydzielania śliny pod wpływem podrażnień na obwodzie. Zmniejszenie wydzielania śliny prowadzi do powstawania suchości w jamie ustnej, gdyż w związku ze zmniejszeniem się wydzielania śliny zmniejsza się ilość śluzu. Wysychanie jamy ustnej wpływa ujemnie na jej oczyszczanie się, prócz tego utrudnia ono żucie i połykanie, gdyż pokarm nie zostaje wymieszany ze śliną i nie tworzy się kęs o dostatecznej plastyczności. Continue reading „Zmniejszenie wydzielania sliny”

Slina obniza cisnienie krwi

Ślina obniża ciśnienie krwi nie tylko po wprowadzeniu jej dożylnie, lecz również i po podaniu jej wprost, do światła jelita. Jeżeli np. wlać odpowiednią ilość śliny zwierzęciu do jelita cienkiego, to po pewnym czasie występuje stopniowy spadek ciśnienia krwi, lecz nie tak gwałtowny jak po wprowadzeniu śliny dożylnie. Spadek ciśnienia krwi w tych warunkach trwa bardzo długo, utrzymując się na średnio niskim poziomie. Te doświadczenia wskazywałyby na to, że ciała hipotensyjne zawarte w ślinie są wchłaniane z przewodu pokarmowego, co ma duże znaczenie ze względu na to, że połykana ślina przede wszystkim tam się dostaje. Continue reading „Slina obniza cisnienie krwi”

Rozszerzenie naczyn w jamie brzusznej

Rozszerzenie naczyń w jamie brzusznej powinno trwać tak długo, jak długo potrzebna jest, ze względu na proces trawienia, intensywniejsza praca wydzielnicza gruczołów. Ciała, więc rozszerzające naczynia jamy brzusznej muszą dłuższy czas krążyć we krwi, wobec czego nie mogą być związkami szybko niszczonymi przez krew, jak acetylocholina albo tzw. ciało hipotensyjne struny bębenkowej podobne do acetylocholiny. Wydzielina gruczołów ślinowych, zatem spełnia lilie tylko określoną rolę w procesie trawienia, ale przygotowuje cały przewód pokarmowy do wzmożonej pracy wydzielniczej, ponieważ ciała hipotensyjne, zawarte w ślinie, rozszerzają naczynia w jamie brzusznej, przez co zwiększa się ukrwienie gruczołów trawiennych Walawki. W ślinie znajduje się również ciało, tzw. Continue reading „Rozszerzenie naczyn w jamie brzusznej”

Polaczenia odruchowe wytwarzaja sie w korze mózgowej

Połączenia odruchowe wytwarzają się w korze mózgowej. Pawłow ustalił, że wydzielanie śliny w tym przypadku odbywa się za pomocą mechanizmów czysto nerwowych drogą odruchową i zasadniczą rolę w tym odruchu odgrywa nerw błędny ściślej jego gałązki wydzielnicze, podrażniony na drodze odruchu warunkowego z kory mózgowej. Porażenie, bowiem nerwów błędnych atropiną lub ich przecięcie znosi odruchowo-warunkowe wydzielanie śliny. Obfite i długotrwałe wydzielanie śliny pod wpływem bodźców pokarmowych jest rzeczą korzystną, gdyż gruczoły ślinowe, które są długo drażnione odruchowo z jamy ustnej, dostarczają pewnej ilości wody potrzebnej do rozpuszczania spożywanych pokarmów, co razem z zawartą w ślinie mucyną ułatwia tworzenie się plastycznej masy, tzw. kęsa bolus, z wprowadzonych do jamy ustnej pokarmów. Continue reading „Polaczenia odruchowe wytwarzaja sie w korze mózgowej”

ZMIANY ODDZIALYWANIA I SKLADU SLINY

ZMIANY ODDZIAŁYWANIA I SKŁADU ŚLINY Słabo zasadowe oddziaływanie śliny może zmieniać się w rozmaitych stanach patologicznych, zwłaszcza w chorobach Przewodu pokarmowego i przemiany materii. Ze śliną wydalają się różne jady zarówno pochodzenia wewnętrznego, jak i zewnętrznego, które zmieniają jej oddziaływanie. Przesunięcie H śliny w stronę kwaśną występuje w gorączkach, IV cukrzycy, mocznicy i w chorobach przewodu pokarmowego. Skład śliny w różnych sprawach chorobowych również ulega zmianie. W mocznicy stwierdzamy w ślinie większe ilości mocznika, w cukrzycy cukru, w zatruciach jodem lub bronem jady te Przechodzą do śliny, w raku zmniejsza się w ślinie zawartość rodanku potasu. Continue reading „ZMIANY ODDZIALYWANIA I SKLADU SLINY”