Zwiekszone wydzielanie sliny przechodzace do zoladka prowadzi do zaburzen w trawieniu

Z braku, bowiem tych ciał naczynia jamy brzusznej nie ulegają rozszerzeniu i nie następuje sprawniejsze odżywianie gruczołów trawiennych, a tym samym praca przewodu pokarmowego jest upośledzona, co prowadzi do zaburzeń w odżywianiu ustroju. Zwiększone wydzielanie śliny przechodzące do żołądka prowadzi do zaburzeń w trawieniu. Przechodzenie dużej ilości śliny do żołądka powoduje zobojętnienie soku żołądkowego i zmniejszenie jego wydzielania. Może to spowodować procesy gnicia i fermentacji w żołądku i w wyniku stany zapalne jego błony śluzowej. Zwiększone wydzielanie śliny zmniejsza wydzielanie moczu i potu. Continue reading „Zwiekszone wydzielanie sliny przechodzace do zoladka prowadzi do zaburzen w trawieniu”

Zwiekszenie wydzielania sliny na drodze odruchowej

Zwiększenie wydzielania śliny na drodze odruchowej z odległych narządów powstaje podczas ciąży, w stanach zapalnych żołądka i innych narządów jamy brzusznej. Zwiększone wydzielanie śliny drogą odruchową najczęściej występuje w sprawach zapalnych jamy ustnej, które przez ciała powstające w procesie zapalenia drażnią jej zakończenia nerwowe. Również pewne ciała, jak np. piasek, ciała żrące, wytwory o silnym smaku kwaśnym lub gorzkim wywołują drogą odruchową zwiększone wydzielanie śliny, co sprzyja ich rozcieńczeniu i usunięciu na zewnątrz. W związku z tym, że ślina wydziela się pod wpływem podrażnień układu cholinergicznego, występuje często zwiększone jej wydzielanie u osób z niezrównoważonym układem nerwowym wegetatywnym. Continue reading „Zwiekszenie wydzielania sliny na drodze odruchowej”

Wprawdzie trawienie ptialina w jamie ustnej

Wprawdzie trawienie ptialiną w jamie ustnej jest bardzo nieznaczne z powodu krótkiego w niej zatrzymywania się pokarmu w żołądku jednak w związku z warstwowym układaniem się pokarmu może ona w środkowych warstwach działać długo. Długość okresu trawienia węglowodanów ptialiną trwa do chwili, w której sok żołądkowy przeniknie do środkowych warstw zawartości żołądka i zmieni jej oddziaływanie z zasadowego na kwaśne. Zwiększenie wydzielania śliny uważamy za stan patologiczny tedy, gdy wydziela się ona stale, to znaczy wydzielanie jej jest związane z podrażnieniem jamy ustnej pokarmami i występuje również we śnie. Zwiększenie się wydzielania śliny jest stanem patologicznym wywołanym bezpośrednim podrażnieniem ośrodka wydzielania śliny lub pośrednim na drodze odruchowej z obwodu 1 nadmierne wydzielanie śliny pochodzenia ośrodkowego widzimy w wydzielaniu uwarunkowanym czynnością kory mózgowej oraz w porażeniach opuszkowych, np. wskutek wylewu krwawego do rdzenia przedłużonego. Continue reading „Wprawdzie trawienie ptialina w jamie ustnej”

Wtórne zmniejszenie sie wydzielania sliny

Wtórne zmniejszenie się wydzielania śliny powstaje w ogólnych sprawach chorobowych ustroju. Choroby zakaźne, gorączka, głód, niedokrwistość, charłactwo upośledzają wydzielanie śliny. Prócz tego odwodnienie ustroju wskutek znacznego pocenia się, biegunek lub krwotoków, marskości nerek i moczówki prostej prowadzi do zmniejszenia się wydzielania śliny. Również jady porażające układ nerwowy wegetatywny, zwłaszcza jego część przywspółczulną, powoduje zmniejszenia się wydzielania śliny. Podrażnienie części współczulnej układu wegetatywnego również prowadzi do zmniejszenia się wydzielania śliny. Continue reading „Wtórne zmniejszenie sie wydzielania sliny”

ZABURZENIA CZYNNOSCI PRZELYKU

ZABURZENIA CZYNNOŚCI PRZEŁYKU Przełyk jest czynną częścią przewodu pokarmowego i nie może być uważany jedynie za rurę, przez którą pokarm biernie przechodzi do żołądka. Przełyk, jako mający w swojej 1/3 górnej części mięśnie poprzecznie prążkowane, w dalszych zaś mięśnie gładkie, odgrywa czynną rolę w przesuwaniu pokarmów do żołądka. Mięśnie przełyku działają dzięki bodźcom podrażniającym nerw błędny. Podrażnienie nerwu błędnego wywołuje skurcze mięśni przełyku i wzmaga jego ruchy robaczkowe, przecięcie natomiast obu nerwów błędnych w znacznym stopniu upośledza napięcie i ruchy przełyku. Nie są one zniesione całkowicie, gdyż ścianki przełyku zwłaszcza dolnej jego części, mają własne komórki nerwowe splot Auerbacha i splot Openchowskiego, co sprawia, że przełyk jest narządem automatycznym i skurcze mięśniówki przełyku powstają drogą odruchową przy każdym ruchu połykania. Continue reading „ZABURZENIA CZYNNOSCI PRZELYKU”

JAMA USTNA JAKO ZRÓDLO ZAKAZEN

JAMA USTNA JAKO ŹRÓDŁO ZAKAŻEŃ Zwrócono uwagę, że w jamie ustnej, zwłaszcza w schorzałych zębach mogą powstawać procesy zapalne wywołane bakteriami i że procesy te są często źródłem ogólnego zakażenia ustroju. Wiele schorzeń rozmaitych narządów można wyleczyć przez usunięcie chorego zęba, gdyż po usunięciu źródła, z którego stale wysiewają się do krwi różne zarazki, ustrój sam zwalcza zakażenie. Miejscowe ogniska zakażenia w jamie ustnej często są nierozpoznawane, gdyż błona śluzowa jamy ustnej nie wykazuje zwykle od razu odczynu zapalnego. Tłumaczy się to tym, że błona śluzowa jamy ustnej ma wielką zdolność odrostu, ciągłej zamiany jej złuszczonych powierzchownych warstw oraz zdolność bakteriobójczą. Często, więc z utajonych ognisk zapalnych, zwłaszcza z miazgi zębowej, zarazki i ich jady przedostając się do obłonki i krwi uczulaj ą ustrój na dalsze przenikanie tych ciał do krwiobiegu. Continue reading „JAMA USTNA JAKO ZRÓDLO ZAKAZEN”

Osrodek polykania znajduje sie na dnie IV komory

Ośrodek połykania znajduje się na dnie IV komory dochodzą do niego pobudzenia z zakończeń czuciowych nerwów trójdzielnego, językowo-gardłowego i krtaniowego górnego. Ośródek połykania znajduje się w koordynacji z ośrodkiem oddechowym i ośrodkiem nerwu błędnego, co powoduje, że podczas każdego ruchu połykowego oddech zatrzymuje się i przyśpiesza czynność serca. Wszelkie sprawy chorobowe, które porażają ośrodek połykania, jak np. zaburzenia opuszkowe powstałe z różnych przyczyn, prowadzą do porażenia czynności połykania Również sprawy chorobowe prowadzące do porażenia tych ośrodków lub zakończeń nerwów czuciowych, które biorą udział w połykaniu, prowadzą do wypadnięcia czynności połykania. Skurcze spastyczne mięśni gardła wskutek nadmiernej pobudliwości nerwów zaopatrujących mięśnie połykowe uniemożliwiają czynność połykania. Continue reading „Osrodek polykania znajduje sie na dnie IV komory”

ZABURZENIA POLYKANIA

ZABURZENIA POŁYKANIA Zaburzenia połykania występują wtedy, gdy w gardle toczą się albo organiczne sprawy chorobowe, albo czynnościowe w postaci zaburzeń w czynności nerwów. Wszelkie procesy zapalne łuków podniebiennych, migdałków lub całego gardła, a także nowotwory, zwłaszcza języka, upośledzają czynność połykania. Połykany pokarm w tych przypadkach często wpada do nosa lub tchawicy wskutek niezupełnego zamknięcia głośni. Jeżeli pokarm trafi do tchawicy, może być wciągnięty przy wdechu do płuc i wywołać ich stan zapalny, jako tzw. zachłystowe zapalenie płuc pneumonia aspiratoria. Continue reading „ZABURZENIA POLYKANIA”

Naciskajac dziaslo przy zebie czesto wyciska sie rope

Naciskając dziąsło przy zębie często wyciska się ropę. Patogeneza paradontozy nie jest ustalona i istnieją różne poglądy na tę sprawę. Ostatnio przyjmuje się, że zwichnięcie regulacji hormonalnej oraz nerwowej wegetatywnej ustroju odbija się na trofice zębów, co prowadzi do powstawania przyzębicy. W Zakładzie Patologii Ogólnej i Doświadczalnej Akademii Medycznej w Warszawie wykazano doświadczalnie na szczeniakach, że zwichnięcie równowagi nerwów wegetatywnych wywołuje zmiany w rozwoju zębów. Wzmożone napięcie nerwu błędnego usprawnia wzrost zębów, zaś nerwu współczulnego hamuje go Tonclui Ru. Continue reading „Naciskajac dziaslo przy zebie czesto wyciska sie rope”

Przelyk w tym przypadku staje sie rozciagnietym workiem

Przełyk w tym przypadku staje się rozciągniętym workiem, w którym gromadzi się spożyty pokarm. U ludzi powstaje rozszerzenie przełyku na tle czynnościowym megaoesophagus w związku z nadmiernym pobudzeniem nerwu współczulnego na odcinku przełykowym. Utrudnienie przechodzenia pokarmu przez przełyk powstaje nie tylko z powodu jego zwężenia zwężenie czynnościowe lub organiczne. Trudność w przechodzeniu pokarmu przez przełyk może również powstać wtedy, gdy przełyk jest rozszerzony w pewnych odcinkach. Miejscowe ograniczone rozszerzenie przełyku polega na tym, że ścianka jego uwypukla się tworząc boczne woreczki. Continue reading „Przelyk w tym przypadku staje sie rozciagnietym workiem”