Pierwsza faza wydzielania soku zoladkowego

Pierwsza faza wydzielania soku żołądkowego odbywa się pod wpływem pobudzenia nerwu błędnego z kory mózgowej. Jest to tzw. dawniej faza wydzielania psychicznego, czy, jak obecnie przyjmuje się, faza odruchowo-warunkowa związana z czynnością kory mózgowej. W tej, bowiem fazie bodziec pokarmowy działa na takie zmysły, jak wzrok, powonienie, słuch, co wywołuje w korze mózgowej dzięki utorowanym uprzednio połączeniom sygnał spożywania pokarmu. Stan pobudzenia z kory mózgowej przenosi się do ośrodka wydzielania soku żołądkowego i przez nerwy błędne dochodzi do gruczołów błony śluzowej żołądka. Continue reading „Pierwsza faza wydzielania soku zoladkowego”

ZABURZENIA CZYNNOSCI ZOLADKA POJECIA OGÓLNE

ZABURZENIA CZYNNOŚCI ŻOŁĄDKA POJĘCIA OGÓLNE Żołądek, jako narząd trawienny, spełnia czynność wydzielniczą, ruchową i w małym stopniu czynność wchłaniani a. Jasną jest rzeczą, że czynności jego muszą być regulowane przez układy regulacyjne zarówno nerwowe, jak i humoralne. Regulacja czynności żołądka związana z układem nerwowym dochodzi do skutku przez włókna nerwów błędnych i współczulnych dochodzących do żołądka, 2 komórki nerwowe w zwojach Auerbacha znajdujące się w warstwie mięśniowej żołądka i 3 komórki zwojowe w warstwie podśluzówkowej. Żołądek, więc dzięki własnym elementom nerwowym jest narządem automatycznym. Regulacja czynności wydzielniczej żołądka została wyjaśniona przede wszystkim, przez Pawłowa i jego szkołę dzięki zastosowaniu wprowadzonych przez niego metod. Continue reading „ZABURZENIA CZYNNOSCI ZOLADKA POJECIA OGÓLNE”

Prowadzi to do stanów zapalnych sciany przelyku

Prowadzi to do stanów zapalnych ściany przełyku. Prócz tego stałe podrażnienie zalegającym pokarmem powoduje zanik ścianki uchyłka. Może ona ścieńczeć do tego stopnia, że ulega pękaniu, zawartość uchyłka wylewa się wtedy do śródpiersia i wywołuje często śmiertelne jego zapalenie mediastinitis. Niekiedy uchyłek może tworzyć worek zwisający wzdłuż przełyku na pewnej jego długości. Powstaje wtedy ucisk właściwego przełyku przez worek uchyłka i pokarm w tych warunkach nie przechodzi do żołądka. Continue reading „Prowadzi to do stanów zapalnych sciany przelyku”

Czynnikiem organicznym wywolujacym zwezenie przelyku jest równiez ucisk mechaniczny

Czynnikiem organicznym wywołującym zwężenie przełyku jest również ucisk mechaniczny powstający w związku z procesem chorobowym toczącym się w jego sąsiedztwie tętniaki tętnicy głównej, ropnie, nowotwory przełyku lub tkanek sąsiednich, blizny powstające w przełyku po jego stanach zapalnych spowodowanych najczęściej oparzeniem środkami żrącymi, zwłaszcza ługiem. Zmiany czynnościowe pracy przełyku są związane z zaburzeniem w jego unerwieniu. Mogą, więc powstać czynnościowe dłużej trwające, najczęściej odruchowe, skurcze mięśni przełyku, zwłaszcza jego części dolnej. Tzw. gałka histeryczna globus hystericus powstająca u osób histerycznych i dająca wrażenie posuwania się gałki do gardła nie jest niczym innym jak tylko skurczem mięśni przełyku. Continue reading „Czynnikiem organicznym wywolujacym zwezenie przelyku jest równiez ucisk mechaniczny”

istnienie sekretyny trzustkowej

O ile jednak istnienie sekretyny trzustkowej nie podlega żadnym wątpliwościom, o tyle gastryna w znaczeniu Edkitsa była często kwestionowana. W każdym razie badania te rzuciły pewne światło na zagadnienie wydzielania soku żołądkowego drogą, humoralną i pobudziły umysły fizjologów do pracy w tym kierunku. Otóż przede wszystkim stwierdzono, że ciała takie krążą we krwi, bo jak to wykazał Razenkow krew pobrana na szczycie wydzielania soku żołądkowego i wstrzyknięta innemu zwierzęciu wywołuje u niego wydzielanie soku żołądkowego. Tak samo wywołuje wydzielanie soku żołądkowego wprowadzenie do krwi wyciągu mięsnego, przy czym działa on silniej, gdy jest wprowadzony do krwi niż do żołądka. Również wyciągi z mięśni poprzecznie prążkowanych powodują wydzielanie soku żołądkowego, gdyż zawierają swoiste ciała wydzielnicze nazwane karnosinamilimi Necheles stwierdził we krwi ciała pobudzające wydzielanie żołądkowe, powstające podczas głodu, co zgadzałoby się z badaniami Pawłowa, który twierdził, że krew uboga w produkty odżywcze pobudza odpowiednie ośrodki w mózgu wywołując uczucie głodu, co prowadzi do wydzielania soku żołądkowego. Continue reading „istnienie sekretyny trzustkowej”

Sok zoladkowy wydzielony w fazie psychicznej

Jeżeli np. u kota wyrobimy odruch, warunkowy na określony dźwięk i kot tylko przy tym dźwięku dostaje pożywienie, do którego przebiega kilka metrów po stole, to ostry gwizdek rozlegający się równocześnie z dźwiękiem, jako bodźcem warunkowym zahamowuje odruch warunkowy i kot zatrzymuje się w połowie drogi do pokarmu. Jest to typowy przykład hamowania zewnętrznego. Sok żołądkowy wydzielony w fazie psychicznej Popielski nazywa sokiem pierwotnym. Sok ten ma duże znaczenie, gdyż pokarm, który dostaje się do żołądka podczas jedzenia, natrafia już na pewne ilości soku i akt trawienia enzymatycznego może się rozpocząć. Continue reading „Sok zoladkowy wydzielony w fazie psychicznej”

krótki luk odruchowy

Popielski wykazał, że nawet po przecięciu nerwów błędnych i współczulnych, po wycięciu zwojów trzewnych oraz zniszczeniu rdzenia kręgowego w fazie tej wydziela się sok żołądkowy. W jaki jednak sposób dochodzi do skutku wydzielanie soku żołądkowego w fazie chemicznej, nie jest jeszcze dostatecznie rozstrzygnięte. Niektórzy autorzy przyjmują, że w grę wchodzi tu krótki łuk odruchowy, czyli krótka droga nerwowa znajdująca się w samej błonie śluzowej żołądka, gdyż po znieczuleniu błony śluzowej żołądka kokainą lub zatruciu zwierzęcia atropiną nie można było uzyskać wydzielania soku żołądkowego. Inni autorzy przyjmują, że ciała chemiczne powstałe z trawienia pokarmów sokiem żołądkowym fazy odruchowej wchłaniają się do krwi i krążąc w niej w odpowiednim stężeniu pobudzają gruczoły błony śluzowej żołądka do pracy wyłącznie drogą humoralną. Istnieją, więc podczas trawienia pewne ciała powstające w samym przewodzie pokarmowym, które przedostając się do krwi wywołują wydzielanie soku żołądkowego. Continue reading „krótki luk odruchowy”

Faza odruchowa I i II

Faza odruchowa I i II nie występują po przecięciu nerwów błędnych lub po zatruciu zwierzęcia atropiną, co jest dostatecznym dowodem, że fazy te zależą od tych właśnie nerwów. Drugim nerwem wydzielniczym jest nerw współczulny, jak to wykazał Pawłow i Siumowa-Simanowska. Nerw ten nie tyle wzmaga wydzielanie, ile wywołuje zmiany w zawartości suchej pozostałości soku żołądkowego. Podrażnienie nerwów trzewnych, które, jak wiadomo, należą do układu współczulnego, wywołuje wydzielanie soku żołądkowego o większej zawartości części stałych. Doświadczenia różnych badaczy wykazują, że adrenalina, która jest ciałem sympatykomimetycznym, pobudza gruczoły żołądka do pracy. Continue reading „Faza odruchowa I i II”

Wygasanie odruchu warunkowego

Wygasanie odruchu warunkowego tłumaczy się tym, że w korze mózgowej powstaje proces hamowania, który jest przeciwstawny procesowi pobudzania powstającemu przy odruchu warunkowym czynnym. Hamowanie odruchu warunkowego jest również sprawą czynną, to znaczy, że bodziec warunkowy przestaje wywoływać reakcję wydzielniczą, natomiast wywołuje reakcję hamowania wydzielania. Ten sam bodziec warunkowy może, więc wywoływać albo odczyn wydzielania, jeżeli co jakiś czas jest wzmacniany podawaniem pokarmu, albo odczyn hamowania, jeżeli zaprzestanie się wzmacniania bodźca warunkowego pokarmem. Powstaje wtedy tzw. odruch hamulcowy przeciwstawny odruchowi pobudzenia. Continue reading „Wygasanie odruchu warunkowego”

Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 2

Jednakże identyfikacja autoprzeciwcia AQP4 dostarcza dowodów, że zapalenie nerwu opuszkowego jest odrębną jednostką chorobową18 i ożywiło poszukiwanie specyficznych odpowiedzi autoprzeciwciał w stwardnieniu rozsianym. Podjęliśmy się tego badania, aby zidentyfikować cel odpowiedzi autoprzeciwciał w stwardnieniu rozsianym. Metody
Pacjenci
Grupa pacjentów ze stwardnieniem rozsianym obejmowała osoby ze stwardnieniem rozsianym lub klinicznie izolowanym zespołem. U wszystkich osób ze stwardnieniem rozsianym choroba została zdiagnozowana zgodnie z kryteriami McDonalda z 2005 roku. Continue reading „Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 2”