Trawienie jednak slina w jamie ustnej weglowodanów w warunkach normalnych

Trawienie jednak śliną w jamie ustnej węglowodanów w warunkach normalnych, praktycznie rzecz biorąc, prawie nie istnieje, gdyż pokarmy zatrzymują się w jamie ustnej na ogół bardzo krótko. Pokarm wymieszany ze śliną ulega trawieniu pod wpływem ptialiny dopiero w żołądku, to jest już po przełknięciu i to w wewnetrznej części kęsa, niestykającego się z kwaśną błoną śluzową żołądka. Ptialina działa na węglowodany tylko w reakcji zasadowej i dlatego nie może ich rozkładać w żołądku o treści kwaśnej z wyjątkiem tych miejsc masy pokarmowej, do których nie przeniknął jeszcze kwaśny sok żołądkowy. Rola, więc śliny jako soku trawiennego sprowadzałaby się do dwóch zadań: 1 dostarczenia potrzebnej wody do rozpuszczenia, pokarmów w jamie ustnej i wytworzenia kęsa oraz 2 trawienia węglowodanów wielocukrów, choć w bardzo małym stopniu. Krążenie krwi w śliniankach wzrasta podczas wydzielania śliny, przy czym jakość bodźca nie wchodzi tutaj w grę. Continue reading „Trawienie jednak slina w jamie ustnej weglowodanów w warunkach normalnych”

Czas trwania spadku cisnienia krwi

Czas trwania spadku ciśnienia krwi jest proporcjonalny do ilości wprowadzonej śliny, przy czym spadek ciśnienia krwi, który jest dwufazowy, zależy w fazie pierwszej od rozszerzenia naczyń mięśni szkieletowych, a w fazie drugiej od rozszerzenia naczyń jelitowych oraz naczyń włosowatych w całym ustroju. Efekt powyższy wywołuje nie tylko ślina całkowita, lecz także ślina odbiałczona metodą ultrafiltracji, co ma szczególne znaczenie, gdyż różne ciała – białkowe wprowadzone dożylnie obniżaj ą ciśnienie krwi. Spadek, więc ciśnienia krwi po wprowadzeniu śliny jest spowodowany swoistymi ciałami niebiałkowymi, a brak wyniku hipotensyjnego po zagotowaniu śliny świadczy, że są to ciała organiczne. Ciała kipotensyjne nie są identyczne z żadnymi znanymi dotychczas ciałami, a także z acetylocholiną, wytwarzaną w rozmaitych stanach podrażnień, układu cholinergicznego, do którego między innymi należy struna bębenkowa, gdyż ani atropina, ani cholinoesteraza krwi nie znoszą wyniku hipotensyjnego śliny. Fizostygmina i ergotamina również nie wywieraj ą żadnego wpływu na wynik hipotensyjny śliny, co także daje możność odrzucenia poglądu o istnieniu w wydzielanej drogą fizjologiczną, to znaczy odruchową, ślinie acetylocholiny jako ciała hipotensyjnego, gdyż jak wiadomo, ergotamina i fizostygmina wzmagają wynik działania acetylocholiny. Continue reading „Czas trwania spadku cisnienia krwi”

Duza ilosc sliny jest tu konieczna do oplukania jamy ustnej

Duża ilość śliny jest tu konieczna do opłukania jamy ustnej i oczyszczania jej w ten sposób z pozostałych resztek mleka, co zapobiega powstawaniu produktów gnilnych. To obfite wydzielanie śliny drogą odruchową, spowodowane mlekiem, zostaje utrwalone w późniejszym życiu człowieka wskutek dużej wrażliwości gruczołów ślinowych na ten bodziec pokarmowy. Mielibyśmy, więc u człowieka dorosłego do czynienia z odruchem utrwalonym, odbywającym się po łuku odruchowym, idealnie utorowanym i przyzwyczajonym do tego rodzaju bodźca od pierwszych chwil życia. Wydzielanie śliny odbywa się nie tylko drogą odruchową przez bezpośrednie podrażnienie pokarmami zakończeń nerwowych w jamie ustnej. Ślina może się wydzielać również pod wpływem bodźców z kory mózgowej, co nazywamy wydzielaniem odruchowo – warunkowym. Continue reading „Duza ilosc sliny jest tu konieczna do oplukania jamy ustnej”

ZABURZENIA W WYDZIELANIU SLINY

ZABURZENIA W WYDZIELANIU ŚLINY Gruczoły ślinowe mające swe ujście w początkowej części przewodu pokarmowego, którym jest jama ustna, wydzielają lekko ciągnącą się, opalizującą i zasadową wydzielinę, nazywaną śliną. Wobec tego, że ślina wydziela się obficie do jamy ustnej przede wszystkim pod wpływem bodźców o charakterze pokarmowym i zawiera enzym trawienny, ptialinę, słusznie, więc uznano ślinę za sok trawienny. Hoemaite pokarmy wywołują różne ilości wydzielającej się śliny, co Pawłow uważał za wyraz celowości. -Na przykład pokarmy zawierające dużą ilość wody wywołują mniejsze wydzielanie śliny, natomiast pokarmy stałe lub sproszkowane wydzielanie jej zwiększają. Ilość śliny wydzielanej z gruczołów pod wpływem różnych pokarmów jest różna, wobec czego trudno jest określić dokładnie dobową ilość tej wydzieliny. Continue reading „ZABURZENIA W WYDZIELANIU SLINY”