Genetyczna prywatność kandydatów na prezydenta

W wyniku często gorzkich wyborów prezydenckich, z naciskiem na negatywną kampanię i sporadyczne kontrowersje dotyczące uwalniania informacji zdrowotnych kandydatów, nie jest zbyt wcześnie, aby rozpocząć planowanie następnej kampanii prezydenckiej. Do tego czasu postęp w dziedzinie genomiki zwiększy prawdopodobieństwo, że DNA zostanie zebrane i przeanalizowane w celu oceny informacji o zagrożeniach genetycznych, które mogłyby zostać wykorzystane lub, w większym prawdopodobieństwie, przeciwko kandydatom na prezydenta. Od 1972 roku, gdy George McGovern został zmuszony do zastąpienia swojego wiceprezydenta, Thomas Eagleton, po ujawnieniu, że był hospitalizowany z powodu depresji, status zdrowotny kandydatów na prezydenta był postrzegany przez prasę jako uczciwa gra. Niedawno historycy odkryli, że niektórzy kandydaci na prezydenta, w tym Franklin Roosevelt, Dwight Eisenhower i John F. Kennedy, wprowadzili w błąd opinię publiczną na temat swojego stanu zdrowia i choroba ta mogła negatywnie wpłynąć na ich zdolność do wykonywania swoich obowiązków. Continue reading „Genetyczna prywatność kandydatów na prezydenta”

Ocena genotypowa oprócz wspólnych czynników ryzyka dla przewidywania cukrzycy typu 2 cd

Dodaliśmy jeden SNP, rs689, w locus INS, który wcześniej uznaliśmy za powiązany z cukrzycą (P = 0,02) w badaniu Framingham Offspring Study. 23 Używając tych 18 SNP, skonstruowaliśmy wynik genotypu od 0 do 36 na podstawę liczby alleli ryzyka. Przeprowadzono genotypowanie przy użyciu iPLEX (Seąuenom) .24 Minimalna szybkość wywołania wyniosła 96,9%, średni współczynnik konsensusu z 254 duplikatów wyniósł 99,5%, a wszystkie SNP były w równowadze Hardy ego-Weinberga (P> 0,02) .25 Analiza statystyczna
Zastosowaliśmy modele mieszane, aby porównać średni wynik genotypu dla osób, u których cukrzyca rozwinęła się z wynikiem dla osób, u których cukrzyca nie rozwinęła się. Oszacowaliśmy skumulowaną częstość występowania cukrzycy poprzez podzielenie liczby osób, u których cukrzyca rozwinęła się pod koniec obserwacji w stosunku do całkowitej liczby osób zagrożonych. Wykorzystaliśmy połączone modele regresji logistycznej z uogólnionymi równaniami szacunkowymi w celu zbadania związku między wynikiem genotypu a ryzykiem rozwoju cukrzycy w ciągu 28 lat. Continue reading „Ocena genotypowa oprócz wspólnych czynników ryzyka dla przewidywania cukrzycy typu 2 cd”

Ocena genotypowa oprócz wspólnych czynników ryzyka dla przewidywania cukrzycy typu 2 ad

Po drugie, zapytaliśmy, czy informacja o genotypie może dodać do wiedzy o historii rodziny, która jest powszechnie uważana za reprezentującą ryzyko genetyczne. Na koniec zapytaliśmy, czy dodanie informacji genetycznej do informacji o czynnikach ryzyka, które są powszechnie mierzone podczas badania klinicznego w wieku dorosłym, poprawia przewidywanie ryzyka. Użyliśmy tego szkieletu do przetestowania zdolności panelu 18 polimorfizmów pojedynczego nukleotydu (SNP), o których wiadomo, że wiążą się z ryzykiem cukrzycy w przewidywaniu nowych przypadków cukrzycy typu 2 w dużej, prospektywnie przebadanej kohorcie . Metody
Próbka do badań
Badanie Framingham Heart rozpoczęło się w 1948 r. Od zapisania się 5209 osób pochodzenia europejskiego, w wieku od 28 do 62 lat, zamieszkałych w Framingham w stanie Massachusetts; uczestnicy byli następnie badani co 2 lata. Continue reading „Ocena genotypowa oprócz wspólnych czynników ryzyka dla przewidywania cukrzycy typu 2 ad”

Kliniczne czynniki ryzyka, warianty DNA i rozwój cukrzycy typu 2 ad 9

Jednak siła dyskryminacyjna samych genów była stosunkowo niewielka (0,62), ale zgodnie z ustaleniami z dwóch wcześniejszych badań.28,29 Natomiast w jednym z ostatnich badań kliniczno-kontrolnych wykazano bardzo wysoką wartość AUC 0,86 dla 15 nowych genów. loci.30 Najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest to, że w tym badaniu osoby z cukrzycą były porównywane z tymi, którzy zachowali całkowicie normalną tolerancję glukozy. Gdybyśmy ograniczyli naszą analizę osób bez cukrzycy do osób z prawidłową tolerancją glukozy, wartość AUC zwiększyłaby się do 0,82. Dane te podkreślają zatem potrzebę badań populacyjnych do oceny ryzyka cukrzycy. Jedną z mocnych stron naszego badania był jego przyszły charakter. Continue reading „Kliniczne czynniki ryzyka, warianty DNA i rozwój cukrzycy typu 2 ad 9”