Heidenhain odcinal czesc dna zoladka i wszywal brzegi tej czesci do rany skórnej

Heidenhain odcinał część dna żołądka i wszywał brzegi tej części do rany skórnej. Żołądek taki jako odosobniony mały woreczek połączony z żołądkiem dużym tylko naczyniami krwionośnymi, pracował i wydzielał sok żołądkowy na zewnątrz. Nie odzwierciedlał on jednak procesów zachodzących we właściwym żołądku, do którego trafiał pokarm, gdyż mały żołądek był całkowicie pozbawiony unerwienia Pawłow zmodyfikował operację Heidenhaina w ten sposób, że pozostawiał nieprzecięty mostek surowicówki łączącej żołądek duży i mały, w której przebiegają gałązki nerwu błędnego. Tak zoperowany mały żołądek ma wszystkie cechy żołądka dużego, normalnego i chociaż pokarm do niego nie przechodził, odzwierciedlał on to, co się dzieje w żołądku dużym, a zwłaszcza zachodzące w nim procesy wydzielnicze pod wpływem czynników nerwowych, chemicznych i pokarmowych. Ta metoda nosi dziś nazwę małego żołądka Pawłowa. Continue reading „Heidenhain odcinal czesc dna zoladka i wszywal brzegi tej czesci do rany skórnej”

Zadaniem ukladu trawienia jest fizyczna i chemiczna przeróbka pokarmów

POJĘCIA OGÓLNE Zadaniem układu trawienia jest fizyczna i chemiczna przeróbka pokarmów dostarczanych z zewnątrz i wytworzenie z nich takich ciał, które zabezpieczają zaopatrzenie ustroju w materiał energetyczny i budulcowy. Fizyko-chemiczna przeróbka pokarmów dochodzi do skutku dzięki czynności wydzielniczej i ruchowej odpowiednich narządów wchodzących w skład przewodu pokarmowego. Dalszą czynnością, która zapewnia zaopatrzenie ustroju w materiał energetyczny i budulcowy, jest wchłanianie wytworów odżywczych z jelit do krwi i chłonki jako dróg przenoszących te ciała do komórek, tkanek i narządów ustroju. Prócz tego do czynności układu trawiennego należy synteza ciał odżywczych i budulcowych odbywająca się w ścianach jelit. Rola układu trawienia nie wyczerpuje się na przytoczonych czynnościach. Continue reading „Zadaniem ukladu trawienia jest fizyczna i chemiczna przeróbka pokarmów”

Zwiekszone wydzielanie sliny przechodzace do zoladka prowadzi do zaburzen w trawieniu

Z braku, bowiem tych ciał naczynia jamy brzusznej nie ulegają rozszerzeniu i nie następuje sprawniejsze odżywianie gruczołów trawiennych, a tym samym praca przewodu pokarmowego jest upośledzona, co prowadzi do zaburzeń w odżywianiu ustroju. Zwiększone wydzielanie śliny przechodzące do żołądka prowadzi do zaburzeń w trawieniu. Przechodzenie dużej ilości śliny do żołądka powoduje zobojętnienie soku żołądkowego i zmniejszenie jego wydzielania. Może to spowodować procesy gnicia i fermentacji w żołądku i w wyniku stany zapalne jego błony śluzowej. Zwiększone wydzielanie śliny zmniejsza wydzielanie moczu i potu. Continue reading „Zwiekszone wydzielanie sliny przechodzace do zoladka prowadzi do zaburzen w trawieniu”

ZABURZENIA CZYNNOSCI PRZELYKU

ZABURZENIA CZYNNOŚCI PRZEŁYKU Przełyk jest czynną częścią przewodu pokarmowego i nie może być uważany jedynie za rurę, przez którą pokarm biernie przechodzi do żołądka. Przełyk, jako mający w swojej 1/3 górnej części mięśnie poprzecznie prążkowane, w dalszych zaś mięśnie gładkie, odgrywa czynną rolę w przesuwaniu pokarmów do żołądka. Mięśnie przełyku działają dzięki bodźcom podrażniającym nerw błędny. Podrażnienie nerwu błędnego wywołuje skurcze mięśni przełyku i wzmaga jego ruchy robaczkowe, przecięcie natomiast obu nerwów błędnych w znacznym stopniu upośledza napięcie i ruchy przełyku. Nie są one zniesione całkowicie, gdyż ścianki przełyku zwłaszcza dolnej jego części, mają własne komórki nerwowe splot Auerbacha i splot Openchowskiego, co sprawia, że przełyk jest narządem automatycznym i skurcze mięśniówki przełyku powstają drogą odruchową przy każdym ruchu połykania. Continue reading „ZABURZENIA CZYNNOSCI PRZELYKU”