Kinetozy

Kinetozy Do chorób wywołanych czynnikami mechanicznymi zaliczamy tzw; kinetozy. Kinetozami nazywamy zaburzenia: chorobowe, powstające na tlę drobnych, stale powtarzających się wstrząśnień. Do kinetoz: należy tzw. choroba mka, na którą zapadają osoby wrażliwe podczas jazdy okrętem, samochodem, samolotem lub podczas huśtania się . Mechanizm powstawania choroby morskiej polega na ,tym, że przyśpieszenia ruchowego powstaje pędzenie błędników których samoczynny przenosi się na, ośrodki nerwowe. Continue reading „Kinetozy”

Przetokami tego typu sa: przetoka slinowa, trzustkowa i zólciowa

Po wygojeniu się rany powstawała bezpośrednia komunikacja gruczołu trawiennego ze światem zewnętrznym. W tych warunkach można przez włożenie odpowiedniej kaniuli do przewodu lub nałożenie lejka na skórę otaczającą przewód wydzielniczy otrzymywać wydzielinę danego, gruczołu. Można więc badać zachowanie się gruczołu w spoczynku lub podczas pracy, a zatem w okresie trawienia albo po zastosowaniu rozmaitych bodźców, zarówno nerwowych, jak i chemicznych, albo też po zastosowaniu bodźców fizjologicznych o charakterze pokarmowym. Przetokami tego typu są: przetoka ślinowa, trzustkowa i żółciowa. Do gruczołów, których przewodów nie udaje się odprowadzić na zewnątrz z przyczyn anatomicznych, np. Continue reading „Przetokami tego typu sa: przetoka slinowa, trzustkowa i zólciowa”

Pierwotne zmniejszenie sie wydzielania sliny

Pierwotne zmniejszenie się wydzielania śliny powstaje wtedy, gdy ślinianki ulegają procesom patologicznym. Ślinianki, bowiem mogą ulegać stanom zapalnym, najczęściej ropnym, wskutek przedostania się do nich drobnoustrojów z zapalnie zmienionej błony śluzowej jamy ustnej lub też z krwi w przebiegu zakażeń krwiopochodnych. Również zaburzenia w nerwach wydzielniczych ślinianek doprowadzają do zmniejszenia wydzielania śliny i do zmiany jej właściwości. Zapalenie np. ucha środkowego upośledza zdolność przewodzenia struny bębenkowej chorda tympani, która jest nerwem wydzielniczym gruczołu podszczękowego. Continue reading „Pierwotne zmniejszenie sie wydzielania sliny”

JAMA USTNA JAKO ZRÓDLO ZAKAZEN

JAMA USTNA JAKO ŹRÓDŁO ZAKAŻEŃ Zwrócono uwagę, że w jamie ustnej, zwłaszcza w schorzałych zębach mogą powstawać procesy zapalne wywołane bakteriami i że procesy te są często źródłem ogólnego zakażenia ustroju. Wiele schorzeń rozmaitych narządów można wyleczyć przez usunięcie chorego zęba, gdyż po usunięciu źródła, z którego stale wysiewają się do krwi różne zarazki, ustrój sam zwalcza zakażenie. Miejscowe ogniska zakażenia w jamie ustnej często są nierozpoznawane, gdyż błona śluzowa jamy ustnej nie wykazuje zwykle od razu odczynu zapalnego. Tłumaczy się to tym, że błona śluzowa jamy ustnej ma wielką zdolność odrostu, ciągłej zamiany jej złuszczonych powierzchownych warstw oraz zdolność bakteriobójczą. Często, więc z utajonych ognisk zapalnych, zwłaszcza z miazgi zębowej, zarazki i ich jady przedostając się do obłonki i krwi uczulaj ą ustrój na dalsze przenikanie tych ciał do krwiobiegu. Continue reading „JAMA USTNA JAKO ZRÓDLO ZAKAZEN”

Pierwsza faza wydzielania soku zoladkowego

Pierwsza faza wydzielania soku żołądkowego odbywa się pod wpływem pobudzenia nerwu błędnego z kory mózgowej. Jest to tzw. dawniej faza wydzielania psychicznego, czy, jak obecnie przyjmuje się, faza odruchowo-warunkowa związana z czynnością kory mózgowej. W tej, bowiem fazie bodziec pokarmowy działa na takie zmysły, jak wzrok, powonienie, słuch, co wywołuje w korze mózgowej dzięki utorowanym uprzednio połączeniom sygnał spożywania pokarmu. Stan pobudzenia z kory mózgowej przenosi się do ośrodka wydzielania soku żołądkowego i przez nerwy błędne dochodzi do gruczołów błony śluzowej żołądka. Continue reading „Pierwsza faza wydzielania soku zoladkowego”

Sok zoladkowy wydzielony w fazie psychicznej

Jeżeli np. u kota wyrobimy odruch, warunkowy na określony dźwięk i kot tylko przy tym dźwięku dostaje pożywienie, do którego przebiega kilka metrów po stole, to ostry gwizdek rozlegający się równocześnie z dźwiękiem, jako bodźcem warunkowym zahamowuje odruch warunkowy i kot zatrzymuje się w połowie drogi do pokarmu. Jest to typowy przykład hamowania zewnętrznego. Sok żołądkowy wydzielony w fazie psychicznej Popielski nazywa sokiem pierwotnym. Sok ten ma duże znaczenie, gdyż pokarm, który dostaje się do żołądka podczas jedzenia, natrafia już na pewne ilości soku i akt trawienia enzymatycznego może się rozpocząć. Continue reading „Sok zoladkowy wydzielony w fazie psychicznej”

Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 5

Panel B pokazuje wykrywanie KIR4.1 za pomocą analizy Western blot w dwóch różnych testach immunoprecypitacji (IP), jak wskazano. Testy IP przeprowadzono z surowicą IgG od pacjentów z OND i od pacjentów ze stwardnieniem rozsianym na wzbogaconych membranach białkowych frakcjach nerek nerki i ludzkich lizatów tkanki mózgowej. Ścieżki po lewej stronie (oznaczone -) plamek są negatywnymi kontrolami (nie stosuje się IgG dla IP). Panel C przedstawia analizę Western blot immunoprecypitacji KIR4.1 z ludzkiego białka KIR4.1 z translacją in vitro z surowicą IgG od pacjentów z OND i od pacjentów z MS. Continue reading „Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 5”

Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa czesc 4

Dla części nadir zdefiniowano jako wartość aktywności anty-czynnik Xa po 2 minutach lub 5 minutach (którakolwiek wartość była mniejsza) po zakończeniu bolusa; dla części 2 określono ją jako najmniejszą wartość między 10 minutami przed i 5 minut po zakończeniu ciągłego wlewu (ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym, dostępny w). Drugorzędnymi punktami końcowymi skuteczności były proporcje uczestników z 80% lub większą redukcją aktywności anty-czynnik Xa od wartości wyjściowej do najniższej wartości po podaniu andexanet lub placebo; zmiana stężenia niezwiązanego inhibitora w osoczu od wartości początkowej do najniższej wartości po podaniu andexanetu lub placebo; zmiana w wytwarzaniu trombiny, mierzona jako zmiana w potencjale endogennej trombiny, od linii podstawowej do wartości szczytowej po podaniu andexanet lub placebo; oraz występowanie endogennego potencjału trombiny powyżej dolnej granicy zakresu pochodzącego od linii podstawowej w jego szczycie po podaniu andexanet lub placebo (między 2 a 10 minutą po zakończeniu bolusa) lub po infuzji. Ze względu na brak potwierdzonego klinicznie zakresu referencyjnego dla endogennego potencjału trombiny, zakres pochodzący od linii bazowej (określany dalej jako normalny zakres) został prospektywnie zdefiniowany jako średni potencjał endogennej trombiny w punkcie wyjściowym w dniu (przed podaniem antykoagulantu) plus lub minus odchylenie standardowe. Dla części 2 dodatkowym drugorzędowym punktem końcowym była procentowa zmiana aktywności anty-czynnik Xa od linii podstawowej do nadiru po bolusie. Pacjentów obserwowano w celu oceny wyników klinicznych, w tym objawowej zakrzepicy i krwawienia. Szczegóły dotyczące metod pomiaru punktów końcowych podano w Dodatku Uzupełniającym. Continue reading „Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa czesc 4”

Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad 9

Poziomy fragmentów protrombiny i 2 przedstawiono wśród uczestników badania apiksabanu (ANEKS A-A) (panel A) i badania rywaroksabanu (ZAŁĄCZNIKA-R) (Panel B), którzy otrzymali dożylny bolus andexanetu lub dożylnego bolusa plus 120-minutowy wlew i poziomy dimeru D są pokazywane wśród uczestników badania apiksabanu (Panel C) i badania rywaroksabanu (Panel D), którzy otrzymali dożylny bolus andexanetu lub dożylnego bolusa plus 120-minutowy wlew. Każde kółko na wykresie reprezentuje wartość dla uczestnika. Każdy punkt czasowy ma dane dla łącznie od 47 do 53 uczestników. Linie przerywane przedstawiają górną granicę prawidłowego zakresu (372 pmol na litr dla fragmentów protrombiny i 2 oraz 0,5 .g na mililitr dla dimeru D). Przeciwciała skierowane na czynnik X lub czynnik Xa (zmierzone w dniu 43) nie rozwinęły się u żadnego z uczestników. Nie wykryto przeciwciał neutralizujących przeciwko andexanet. Niezobojętniające przeciwciała przeciwko andexanetowi wykryto u z 44 uczestników (2%), którzy otrzymali placebo iu 17 z 101 uczestników (17%), którzy otrzymali iexanet (2 z tych uczestników miało niezobojętniające przeciwciała przed podaniem andexanetu). Continue reading „Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad 9”

Randomizowane badanie Pessary szyjki macicy w celu zapobiegania porodowi przedwczesnego Singletona ad 6

Po usunięciu pessarów, dostarczenie przed 34 tygodniem nastąpiło u 55 z 67 uczestników (82%), którzy mieli jatrogenny poród, poród przedwczesny lub przebicie membrany przedoperacyjnej oraz u 5 z 47 uczestników (11%), którzy zażądali usunięcia pessara. W tej drugiej grupie tempo porodu przed upływem 34 tygodni było zgodne z odsetkiem w populacji jako całości. Dyskusja
Wyniki tego badania pokazały, że wśród dziewcząt i kobiet z ciążami pojedynczymi, których długość szyjki wynosiła 25 mm lub mniej w 20 do 24 tygodni ciąży, umieszczenie pessara szyjnego nie spowodowało mniejszej szybkości spontanicznego wczesnego porodu przedwczesnego niż stawka z zarządzaniem oczekującym. Złożenie Pessary również nie miało wpływu na wskaźniki śmierci okołoporodowej, niekorzystne wyniki u noworodków lub potrzebę specjalnej opieki noworodkowej.
Pessary miały akceptowalny profil skutków ubocznych u większości uczestników; tylko 10% wnioskowało o usunięcie go przed 34 tygodniem ciąży, aw tej grupie odsetek spontanicznego wczesnego porodu przedwczesnego był podobny do tego w całej grupie leczonej z zastosowaniem pessara. Chociaż częstość nowych lub zwiększonych upławów była ponad trzy razy wyższa w grupie pessarek, niż w grupie kontrolnej, częstość zakażenia szyjki macicy i pochwy nie różniła się istotnie pomiędzy grupami.
Istnieje kilka potencjalnych ograniczeń tego procesu. Continue reading „Randomizowane badanie Pessary szyjki macicy w celu zapobiegania porodowi przedwczesnego Singletona ad 6”