ROLA CZYNNIKÓW ZEWNETRZNYCH W POWSTAWANIU CHORÓB

ROLA CZYNNIKÓW ZEWNĘTRZNYCH W POWSTAWANIU CHORÓB Poznanie przyczyny choroby umożliwia w większości przypadków skuteczne zapobieganie jej powstawaniu oraz skuteczniejsze jej zwalczanie, gdyż usuwając przyczynę pozbawiamy chorobę jej źródła. Biorąc rzecz ogólnie co do etiologii chorób możemy powiedzieć, że wszystkie czynniki zewnętrzne, które wywołują chorobę, dadzą się sprowadzić do czynników fizycznych, chemicznych i biologicznych. Poznanie czynników zewnętrznych jak przyczyny chorób jest ważne dlatego, że istnieją wzajemne wpływy pomiędzy nimi a ustrojem, czyli jego właściwościami. Od ustroju zależy charakter procesu patologicznego, wywołanego czynnikiem zewnętrznym. Wewnętrzne bowiem właściwości ustroju stwarzają tylko odpowiednie warunki do powstawania procesu patologicznego, spowodowanego odpowiednim, czynnikiem zewnętrznym . Continue reading „ROLA CZYNNIKÓW ZEWNETRZNYCH W POWSTAWANIU CHORÓB”

pozorne karmienie Pawlowa

Pawłow wprowadził, więc do tej metody dodatkową operację, a mianowicie przecięcie przełyku i wszycie jego końców do skóry. Tak zoperowane zwierzę nie pobiera samodzielnie pokarmów do żołądka, gdyż, chociaż pokarm połyka, wypada mu on z przeciętego przełyku. Jest to tzw. pozorne karmienie Pawłowa W pozornym kamieniu, mimo że pokarm nie dochodzi do żołądka, to jednak jego czynność wydzielnicza podczas jedzenia odbywa się i sok z przetoki żołądkowej wydziela się czysty, bez żadnych domieszek i w obfitej ilości. Tak zoperowane zwierzę jest według Pawłowa niewyczerpaną fabryką czystego produktu. Continue reading „pozorne karmienie Pawlowa”

Heidenhain odcinal czesc dna zoladka i wszywal brzegi tej czesci do rany skórnej

Heidenhain odcinał część dna żołądka i wszywał brzegi tej części do rany skórnej. Żołądek taki jako odosobniony mały woreczek połączony z żołądkiem dużym tylko naczyniami krwionośnymi, pracował i wydzielał sok żołądkowy na zewnątrz. Nie odzwierciedlał on jednak procesów zachodzących we właściwym żołądku, do którego trafiał pokarm, gdyż mały żołądek był całkowicie pozbawiony unerwienia Pawłow zmodyfikował operację Heidenhaina w ten sposób, że pozostawiał nieprzecięty mostek surowicówki łączącej żołądek duży i mały, w której przebiegają gałązki nerwu błędnego. Tak zoperowany mały żołądek ma wszystkie cechy żołądka dużego, normalnego i chociaż pokarm do niego nie przechodził, odzwierciedlał on to, co się dzieje w żołądku dużym, a zwłaszcza zachodzące w nim procesy wydzielnicze pod wpływem czynników nerwowych, chemicznych i pokarmowych. Ta metoda nosi dziś nazwę małego żołądka Pawłowa. Continue reading „Heidenhain odcinal czesc dna zoladka i wszywal brzegi tej czesci do rany skórnej”

Polaczenia odruchowe wytwarzaja sie w korze mózgowej

Połączenia odruchowe wytwarzają się w korze mózgowej. Pawłow ustalił, że wydzielanie śliny w tym przypadku odbywa się za pomocą mechanizmów czysto nerwowych drogą odruchową i zasadniczą rolę w tym odruchu odgrywa nerw błędny ściślej jego gałązki wydzielnicze, podrażniony na drodze odruchu warunkowego z kory mózgowej. Porażenie, bowiem nerwów błędnych atropiną lub ich przecięcie znosi odruchowo-warunkowe wydzielanie śliny. Obfite i długotrwałe wydzielanie śliny pod wpływem bodźców pokarmowych jest rzeczą korzystną, gdyż gruczoły ślinowe, które są długo drażnione odruchowo z jamy ustnej, dostarczają pewnej ilości wody potrzebnej do rozpuszczania spożywanych pokarmów, co razem z zawartą w ślinie mucyną ułatwia tworzenie się plastycznej masy, tzw. kęsa bolus, z wprowadzonych do jamy ustnej pokarmów. Continue reading „Polaczenia odruchowe wytwarzaja sie w korze mózgowej”