Bodzcem do rozmnazania sie komórek bedzie przede wszystkim uszkodzona tkanka

Bodźcem do rozmnażania się komórek będzie przede wszystkim uszkodzona tkanka. W tkance zranionej -wytwarzają się – jak wykazały doświadczenia – ciała powstające z rozpadu tkanki, które nazwano hormonami. Są to wytwory rozpadu białka o charakterze protez; budzą ją one do zrostu. Bodźcem będą tlefo to jest ciała wytwarzające się w krwinkach białych. Każde bowiem uszkodzenie tkanki wywołuje mniejsze lub większe zapalenie i w związku z tym dopływ zwiększonej liczby krwinek białych do miejsca zapalnego oraz powstawanie leukocytów w ognisku zapalnym z tkanki łącznej. Continue reading „Bodzcem do rozmnazania sie komórek bedzie przede wszystkim uszkodzona tkanka”

Rozszerzenie naczyn w jamie brzusznej

Rozszerzenie naczyń w jamie brzusznej powinno trwać tak długo, jak długo potrzebna jest, ze względu na proces trawienia, intensywniejsza praca wydzielnicza gruczołów. Ciała, więc rozszerzające naczynia jamy brzusznej muszą dłuższy czas krążyć we krwi, wobec czego nie mogą być związkami szybko niszczonymi przez krew, jak acetylocholina albo tzw. ciało hipotensyjne struny bębenkowej podobne do acetylocholiny. Wydzielina gruczołów ślinowych, zatem spełnia lilie tylko określoną rolę w procesie trawienia, ale przygotowuje cały przewód pokarmowy do wzmożonej pracy wydzielniczej, ponieważ ciała hipotensyjne, zawarte w ślinie, rozszerzają naczynia w jamie brzusznej, przez co zwiększa się ukrwienie gruczołów trawiennych Walawki. W ślinie znajduje się również ciało, tzw. Continue reading „Rozszerzenie naczyn w jamie brzusznej”

Pierwotne zmniejszenie sie wydzielania sliny

Pierwotne zmniejszenie się wydzielania śliny powstaje wtedy, gdy ślinianki ulegają procesom patologicznym. Ślinianki, bowiem mogą ulegać stanom zapalnym, najczęściej ropnym, wskutek przedostania się do nich drobnoustrojów z zapalnie zmienionej błony śluzowej jamy ustnej lub też z krwi w przebiegu zakażeń krwiopochodnych. Również zaburzenia w nerwach wydzielniczych ślinianek doprowadzają do zmniejszenia wydzielania śliny i do zmiany jej właściwości. Zapalenie np. ucha środkowego upośledza zdolność przewodzenia struny bębenkowej chorda tympani, która jest nerwem wydzielniczym gruczołu podszczękowego. Continue reading „Pierwotne zmniejszenie sie wydzielania sliny”

Wtórne zmniejszenie sie wydzielania sliny

Wtórne zmniejszenie się wydzielania śliny powstaje w ogólnych sprawach chorobowych ustroju. Choroby zakaźne, gorączka, głód, niedokrwistość, charłactwo upośledzają wydzielanie śliny. Prócz tego odwodnienie ustroju wskutek znacznego pocenia się, biegunek lub krwotoków, marskości nerek i moczówki prostej prowadzi do zmniejszenia się wydzielania śliny. Również jady porażające układ nerwowy wegetatywny, zwłaszcza jego część przywspółczulną, powoduje zmniejszenia się wydzielania śliny. Podrażnienie części współczulnej układu wegetatywnego również prowadzi do zmniejszenia się wydzielania śliny. Continue reading „Wtórne zmniejszenie sie wydzielania sliny”

Naciskajac dziaslo przy zebie czesto wyciska sie rope

Naciskając dziąsło przy zębie często wyciska się ropę. Patogeneza paradontozy nie jest ustalona i istnieją różne poglądy na tę sprawę. Ostatnio przyjmuje się, że zwichnięcie regulacji hormonalnej oraz nerwowej wegetatywnej ustroju odbija się na trofice zębów, co prowadzi do powstawania przyzębicy. W Zakładzie Patologii Ogólnej i Doświadczalnej Akademii Medycznej w Warszawie wykazano doświadczalnie na szczeniakach, że zwichnięcie równowagi nerwów wegetatywnych wywołuje zmiany w rozwoju zębów. Wzmożone napięcie nerwu błędnego usprawnia wzrost zębów, zaś nerwu współczulnego hamuje go Tonclui Ru. Continue reading „Naciskajac dziaslo przy zebie czesto wyciska sie rope”

istnienie sekretyny trzustkowej

O ile jednak istnienie sekretyny trzustkowej nie podlega żadnym wątpliwościom, o tyle gastryna w znaczeniu Edkitsa była często kwestionowana. W każdym razie badania te rzuciły pewne światło na zagadnienie wydzielania soku żołądkowego drogą, humoralną i pobudziły umysły fizjologów do pracy w tym kierunku. Otóż przede wszystkim stwierdzono, że ciała takie krążą we krwi, bo jak to wykazał Razenkow krew pobrana na szczycie wydzielania soku żołądkowego i wstrzyknięta innemu zwierzęciu wywołuje u niego wydzielanie soku żołądkowego. Tak samo wywołuje wydzielanie soku żołądkowego wprowadzenie do krwi wyciągu mięsnego, przy czym działa on silniej, gdy jest wprowadzony do krwi niż do żołądka. Również wyciągi z mięśni poprzecznie prążkowanych powodują wydzielanie soku żołądkowego, gdyż zawierają swoiste ciała wydzielnicze nazwane karnosinamilimi Necheles stwierdził we krwi ciała pobudzające wydzielanie żołądkowe, powstające podczas głodu, co zgadzałoby się z badaniami Pawłowa, który twierdził, że krew uboga w produkty odżywcze pobudza odpowiednie ośrodki w mózgu wywołując uczucie głodu, co prowadzi do wydzielania soku żołądkowego. Continue reading „istnienie sekretyny trzustkowej”

Badania ich zostaly potwierdzone przez Pawlowa i innych badaczy

Podstawowe prace Baylissa i Starłinga pouczają, że jeżeli sporządzić wyciąg z błony śluzowej dwunastnicy na kwasie solnym i wstrzyknąć go do krwi zwierzęciu normalnemu, to wystąpi u niego obfite wydzielanie soku trzustkowego. Autorzy ci nazwali ciało powstające pod wpływem kwasu solnego z błony śluzowej dwunastnicy skretyną i przypisywali mu znaczenie hormonu. Badania ich zostały potwierdzone przez Pawłowa i innych badaczy. Że sekretyna trzustkowa jest rzeczywiście hormonem i działa przez krew, stwierdzono na doświadczeniach ze skrzyżowanym krążeniem. Mianowicie wykonano skrzyżowane krążenie u dwóch psów łącząc tętnicę i żyłę jednego psa z tętnicą i żyłą drugiego krew jednego psa przepływała wówczas do psa drugiego. Continue reading „Badania ich zostaly potwierdzone przez Pawlowa i innych badaczy”

Bezpieczeństwo i skuteczność terapii RNAi dla amyloidozy transtyretyny

Skrobiawica transtyretynowa jest spowodowana przez odkładanie się amyloidu transtyretyny pochodzącego z hepatocytów w nerwach obwodowych i sercu. Podejście terapeutyczne mediowane interferencją RNA (RNAi) może zmniejszyć produkcję transtyretyny. Metody
Zidentyfikowaliśmy silny interferujący RNA o małej oporności na działanie tranitformistyny, który został zamknięty w dwóch różnych formulacjach nanocząsteczek lipidowych pierwszej i drugiej generacji, generując odpowiednio ALN-TTR01 i ALN-TTR02. Każda formulacja była badana w fazie kontrolowanej placebo z użyciem pierwszej dawki w celu oceny bezpieczeństwa i wpływu na poziomy transtyretyny. Continue reading „Bezpieczeństwo i skuteczność terapii RNAi dla amyloidozy transtyretyny”

Inaktywacja wariantów w ANGPTL4 i ryzyko choroby niedokrwiennej naczyń wieńcowych cd

Odczyty sekwencji zostały dostosowane do ludzkiej konstrukcji odniesienia GRCh37.p13. Warianty pojedynczych nukleotydów (SNV) i warianty sekwencji insercji i delecji (indel) zidentyfikowano za pomocą zestawu narzędzi do analizy genomu 21, 22 i opatrzono adnotacją za pomocą SnpEff.23 Mutacje inaktywujące zdefiniowano jako dowolne z poniższych: SNV prowadzące do przedwczesny kodon stop, utrata kodonu start lub utrata kodonu stop; SNV lub indele zakłócające kanoniczne splicingowe akceptorowe lub dinukleotydy donorowe; i indela z przesunięciem w otwartej ramce odczytu prowadzącą do utworzenia przedwczesnego kodonu stop. Pokazano również nośniki wariantu E40K, który blokuje hamowanie LPL przez ANGPTL4,24. Wszystkie pozycje są przedstawione na podstawie sekwencji referencyjnej dla transkryptu Ensembl ENST00000301455 (sekwencja RNA informacyjnego RefSeq, NM_139314). Zastosowaliśmy sekwencjonowanie Sangera, aby potwierdzić obecność pewnych mutacji inaktywujących, szczególnie w wariantach indelowych (patrz sekcja Metody w dodatkowym dodatku). Charakterystyka przeciwciał
Neutralizujące ANGPTL4, w pełni ludzkie przeciwciało monoklonalne (REGN1001), które zastosowano w tym badaniu, uzyskano przy użyciu technologii Velocimmune Regeneron.25 Wiązanie ludzkiej immunoglobuliny REG1100 z REGN1001 i małpy ANGPTL4 zmierzono za pomocą Biacore.26. REGN1001 indukowanego przez ANGPTL4 hamowania aktywności LPL określono za pomocą testu ciągłej fluorescencji lipidowej Confluolip (Progen) .26
Hamowanie ANGPTL4 u myszy
Testowaliśmy działanie REGN1001 u samców myszy o mieszanym podłożu genetycznym (C578Bl / 6NTac dla 62,5% i 129S6 / SvEvTac dla 37,5%), które były homozygotyczne dla ludzkiego ANGPTL4 i dla niedoboru ApoE. Continue reading „Inaktywacja wariantów w ANGPTL4 i ryzyko choroby niedokrwiennej naczyń wieńcowych cd”

Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa

Krwawienie jest powikłaniem leczenia inhibitorami czynnika Xa, ale nie ma specyficznych środków do odwrócenia działania tych leków. Andexanet jest przeznaczony do odwracania działania przeciwzakrzepowego inhibitorów czynnika Xa. Metody
Zdrowym starszym ochotnikom podawano codziennie 5 mg apiksabanu dwa razy na dobę lub 20 mg rywaroksabanu. Dla każdego inhibitora czynnika Xa przeprowadzono dwuczęściowe randomizowane badanie kontrolowane placebo w celu oceny i podania dawki w postaci bolusa lub bolusa plus 2-godzinny wlew. Pierwszorzędowym wynikiem była średnia procentowa zmiana aktywności anty-czynnik Xa, która jest miarą hamowania czynnika Xa przez antykoagulant.
Wyniki
Wśród uczestników leczonych apiksabanem aktywność anty-czynnik Xa została zmniejszona o 94% wśród osób, które otrzymały bolus andexanet (24 uczestników), w porównaniu z 21% wśród osób, które otrzymały placebo (9 uczestników) (P <0,001), oraz niezwiązane stężenie apiksabanu zmniejszono o 9,3 ng na mililitr w porównaniu do 1,9 ng na mililitr (P <0,001); Generacja trombiny została w pełni przywrócona w 100% w porównaniu do 11% uczestników (P <0,001) w ciągu 2 do 5 minut. Wśród uczestników leczonych rywaroksabanem aktywność anty-czynnik Xa została zmniejszona o 92% wśród osób, które otrzymały bolus andexanet (27 uczestników), w porównaniu z 18% wśród osób, które otrzymały placebo (14 uczestników) (P <0,001), oraz niezwiązane stężenie rywaroksabanu zmniejszono o 23,4 ng na mililitr w porównaniu do 4,2 ng na mililitr (P <0,001); Generacja trombiny została w pełni przywrócona w 96% w porównaniu do 7% uczestników (P <0,001). Continue reading „Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa”