Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad

Przy wzrastającym stosowaniu inhibitorów czynnika Xa przewiduje się, że liczba pacjentów wymagających odwrócenia działania przeciwzakrzepowego będzie rosła. Dlatego potrzebne jest swoiste antidotum, które może szybko odwracać działanie przeciwzakrzepowe inhibitorów czynnika Xa u pacjentów krwawiących lub wymagających nagłej interwencji chirurgicznej. Andexanet alfa (andexanet) jest specyficznym środkiem odwracającym, zaprojektowanym w celu neutralizacji działania przeciwzakrzepowego zarówno bezpośrednich, jak i pośrednich inhibitorów czynnika Xa. Andexanet jest rekombinowanym zmodyfikowanym ludzkim białkiem wabika Xa, które jest nieaktywne katalitycznie, ale zachowuje zdolność wiązania inhibitorów czynnika Xa w miejscu aktywnym z wysokim powinowactwem i stosunkiem stechiometrycznym 1: 1. Andexanet wiąże i sekwestruje inhibitory czynnika Xa w przestrzeni naczyniowej, przywracając w ten sposób aktywność endogennego czynnika Xa i zmniejszając poziom aktywności przeciwzakrzepowej, co oceniono na podstawie pomiaru wytwarzania trombiny i aktywności anty-czynnik Xa, przy czym ta ostatnia jest bezpośrednią miarą aktywność przeciwzakrzepową.7
W badaniach fazy 2 i badaniach różnicujących dawkę, dożylne podanie andexanetu spowodowało zależne od dawki szybkie i powtarzalne odwrócenie działania przeciwzakrzepowego w wielu małych grupach zdrowych ochotników, którzy otrzymywali jeden z czterech inhibitorów czynnika Xa (apiksaban, rywaroksaban edoksaban lub enoksaparyna), które podano w stanie stacjonarnym. Odwrócenie było oceniane jako zmniejszenie aktywności czynnika Xa i niezwiązanego stężenia inhibitora czynnika Xa, jak również przywrócenie wytwarzania trombiny.8-11 Ponieważ farmakodynamiczny okres półtrwania andexanetu wynosi około godziny, ten środek podawano także jako bolus plus infuzja trwająca od do 2 godzin, która przedłużyła działanie leku przez cały czas infuzji. 8-11 Nie zgłoszono poważnych działań niepożądanych i nie wykryto przeciwciał przeciwko czynnikowi Xa lub czynnikowi X.8 -11 Biorąc pod uwagę te wyniki, przeprowadzono dwie równoległe próby – Andexanet Alfa, nowe antidotum na działanie przeciwzakrzepowe inhibitorów FXA Apiksaban (ANEKS-A) i Rivaroxaban (ANEKS-A-R) – w celu ustalenia skuteczności i bezpieczeństwa stosowania andexanetu w odwróceniu antykoagulacji z apiksabanem lub rywaroksabanem u starszych zdrowych ochotników. Continue reading „Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad”

Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad 9

Poziomy fragmentów protrombiny i 2 przedstawiono wśród uczestników badania apiksabanu (ANEKS A-A) (panel A) i badania rywaroksabanu (ZAŁĄCZNIKA-R) (Panel B), którzy otrzymali dożylny bolus andexanetu lub dożylnego bolusa plus 120-minutowy wlew i poziomy dimeru D są pokazywane wśród uczestników badania apiksabanu (Panel C) i badania rywaroksabanu (Panel D), którzy otrzymali dożylny bolus andexanetu lub dożylnego bolusa plus 120-minutowy wlew. Każde kółko na wykresie reprezentuje wartość dla uczestnika. Każdy punkt czasowy ma dane dla łącznie od 47 do 53 uczestników. Linie przerywane przedstawiają górną granicę prawidłowego zakresu (372 pmol na litr dla fragmentów protrombiny i 2 oraz 0,5 .g na mililitr dla dimeru D). Przeciwciała skierowane na czynnik X lub czynnik Xa (zmierzone w dniu 43) nie rozwinęły się u żadnego z uczestników. Nie wykryto przeciwciał neutralizujących przeciwko andexanet. Niezobojętniające przeciwciała przeciwko andexanetowi wykryto u z 44 uczestników (2%), którzy otrzymali placebo iu 17 z 101 uczestników (17%), którzy otrzymali iexanet (2 z tych uczestników miało niezobojętniające przeciwciała przed podaniem andexanetu). Continue reading „Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad 9”

Wczesna terapia antyretrowirusowa i śmiertelność wśród zakażonych wirusem HIV ad 6

Panel A pokazuje prawdopodobieństwo śmierci. Panel B pokazuje prawdopodobieństwo śmierci lub wystąpienia stadium C CDC lub ciężkiego zdarzenia fazy B. Tabela 2. Tabela 2. Wskaźniki umieralności. Continue reading „Wczesna terapia antyretrowirusowa i śmiertelność wśród zakażonych wirusem HIV ad 6”

Ocena genotypowa oprócz wspólnych czynników ryzyka dla przewidywania cukrzycy typu 2 ad

Po drugie, zapytaliśmy, czy informacja o genotypie może dodać do wiedzy o historii rodziny, która jest powszechnie uważana za reprezentującą ryzyko genetyczne. Na koniec zapytaliśmy, czy dodanie informacji genetycznej do informacji o czynnikach ryzyka, które są powszechnie mierzone podczas badania klinicznego w wieku dorosłym, poprawia przewidywanie ryzyka. Użyliśmy tego szkieletu do przetestowania zdolności panelu 18 polimorfizmów pojedynczego nukleotydu (SNP), o których wiadomo, że wiążą się z ryzykiem cukrzycy w przewidywaniu nowych przypadków cukrzycy typu 2 w dużej, prospektywnie przebadanej kohorcie . Metody
Próbka do badań
Badanie Framingham Heart rozpoczęło się w 1948 r. Od zapisania się 5209 osób pochodzenia europejskiego, w wieku od 28 do 62 lat, zamieszkałych w Framingham w stanie Massachusetts; uczestnicy byli następnie badani co 2 lata. Continue reading „Ocena genotypowa oprócz wspólnych czynników ryzyka dla przewidywania cukrzycy typu 2 ad”

Rozuwastatyna w zapobieganiu incydentom naczyniowym u mężczyzn i kobiet z podwyższonym poziomem białka C-reaktywnego ad 7

W przypadku osób z podwyższonym poziomem białka C-reaktywnego o wysokiej czułości, ale bez żadnego innego istotnego czynnika ryzyka poza wiekiem, korzyść z rozuwastatyny była podobna jak u osób z większym ryzykiem (współczynnik ryzyka, 0,63, 95% CI, 0,44 do 0,92; P = 0,01). Zdarzenia niepożądane
Tabela 4. Tabela 4. Monitorowane zdarzenia niepożądane, zmierzone wartości laboratoryjne i inne zgłoszone zdarzenia będące przedmiotem zainteresowania w okresie obserwacji. Liczba wszystkich zgłoszonych poważnych zdarzeń niepożądanych była podobna w grupach rozuwastatyny i placebo (odpowiednio 1352 i 1377; P = 0,60) (Tabela 4). Continue reading „Rozuwastatyna w zapobieganiu incydentom naczyniowym u mężczyzn i kobiet z podwyższonym poziomem białka C-reaktywnego ad 7”

Factitious Biegunka wykryta przez pomiar osmolalności stolca cd

Jelito nie może wydzielać wolnej wody, w konsekwencji stolec nie powinien być hiposmolarny. Niska osmolalność stolca można wytłumaczyć tylko przez dodanie wody (lub innego rozcieńczonego płynu) do kału. Możliwość ta została wymieniona w podręcznikach6,7 i jednym dobrze udokumentowanym przypadku15. Potwierdziliśmy obecność zaburzenia sztucznego, a nie nowatorski proces patofizjologiczny, mierząc osmolalność próbek pobranych w czasie kolonoskopii lub nadzorowanej defekacji u naszych dwóch pacjentów. Osadalność stolca od 290 do 300 mOsm na kilogram wody jest zwykle przyjmowana przy obliczaniu luki osmotycznej stolca. Continue reading „Factitious Biegunka wykryta przez pomiar osmolalności stolca cd”