CZYNNIKI FIZYCZNE

CZYNNIKI FIZYCZNE Czynniki mechaniczne Działanie siłą mechaniczną na ustrój prowadzi do powstawania zmian w tkankach, na które ta siła działa. Skutkiem działania czynnika mechanicznego na tkanki jest uraz (tranma). Czynnik mechaniczny może wywołać różne rodzaje urazów w zależności od charakteru siły mechanicznej, czyli od narzędzia. Inne urazy powstają po działaniu narzędziem tępym na tkanki, inne po działaniu narzędziem ostrym, jeszcze inne po działaniu siłą powietrza. Urazy więc mogą występować jako uciśnięcie stłuczenie, zgniecenie, złamanie, zmiażdżenie, rozciągnięcie, rozdarcie, poszarpani, trząśniecie oraz jako rany cięte, kłute lub postrzałów. Continue reading „CZYNNIKI FIZYCZNE”

Wstrzas pourazowy

Wstrząs pourazowy Nagłe powstanie ciężkiego urazu miejscowego może działać na ustrój -ogólnie i doprowadzić do tzw. wstrząsu pourazowego, którego wynikiem jest zapaść, przebiegająca ze spadkiem ciśnienia krwi. , zmianami w czynnościach -oddychania, -obniżeniem ciepłoty ciała, utratą przytomności, coniekiedy prowadzi do śmierci. Poglądy na mechanizm powstawania wstrząsu, który często rozmaici autorzy łączą z zapaścią,: a niektórzy nawet twierdzą, że wstrząs {shok) i zapaść (collapsus) są sprawami identycznymi. Wstrząs Wynikiem tych zaburzeń, nie mających przejawów zewnętrznych, jest za, w której stwierdzamy już objawy kliniczne groźne dla życia, mianowicie: bladość powłok, rozszerzenie źrenic, brak ich oddziaływania na światło, spadek ciśnienia krwi,osłabienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu oddechowego, obniżenie ciepłoty ciała i utrata przytomności. Continue reading „Wstrzas pourazowy”

Czas trwania spadku cisnienia krwi

Czas trwania spadku ciśnienia krwi jest proporcjonalny do ilości wprowadzonej śliny, przy czym spadek ciśnienia krwi, który jest dwufazowy, zależy w fazie pierwszej od rozszerzenia naczyń mięśni szkieletowych, a w fazie drugiej od rozszerzenia naczyń jelitowych oraz naczyń włosowatych w całym ustroju. Efekt powyższy wywołuje nie tylko ślina całkowita, lecz także ślina odbiałczona metodą ultrafiltracji, co ma szczególne znaczenie, gdyż różne ciała – białkowe wprowadzone dożylnie obniżaj ą ciśnienie krwi. Spadek, więc ciśnienia krwi po wprowadzeniu śliny jest spowodowany swoistymi ciałami niebiałkowymi, a brak wyniku hipotensyjnego po zagotowaniu śliny świadczy, że są to ciała organiczne. Ciała kipotensyjne nie są identyczne z żadnymi znanymi dotychczas ciałami, a także z acetylocholiną, wytwarzaną w rozmaitych stanach podrażnień, układu cholinergicznego, do którego między innymi należy struna bębenkowa, gdyż ani atropina, ani cholinoesteraza krwi nie znoszą wyniku hipotensyjnego śliny. Fizostygmina i ergotamina również nie wywieraj ą żadnego wpływu na wynik hipotensyjny śliny, co także daje możność odrzucenia poglądu o istnieniu w wydzielanej drogą fizjologiczną, to znaczy odruchową, ślinie acetylocholiny jako ciała hipotensyjnego, gdyż jak wiadomo, ergotamina i fizostygmina wzmagają wynik działania acetylocholiny. Continue reading „Czas trwania spadku cisnienia krwi”

Zjawisko rozszerzania naczyn w gruczolach

Zjawisko rozszerzania naczyń w gruczołach w czasie ich pracy ma duże znaczenie dla sprawnej ich czynności, gdyż lepsze ukrwienie powoduje i lepszą czynność wydzielniczą, a prócz tego zwiększony prąd krwi usuwa szkodliwe wytwory przemiany materii z gruczołów podczas i po ich pracy. Czynnikami rozszerzającymi naczynia może być histamina powstająca z rozpadu małych ilości białka podczas pracy narządów lub zwiększenie stężenia jonów wodorowych we krwi przepływającej przez narząd pracujący. Stwierdzono jednak dalej, że ślina uzyskana wskutek drażnienia struny bębenkowej i wstrzyknięta zwierzęciu wywołuje u niego spadek ciśnienia krwi oraz wydzielanie śliny z gruczołów ślinowych. Badania wykazały Walawski, że niezalenie od tego, z jakiego gruczołu ślinowego podszczękowego czy też przyusznego ślina była pobrana, wprowadzenie jej w odpowiedniej dawce dożylnie zwierzęciu wywołuje zawsze duży spadek ciśnienia krwi. Ślina ludzka mieszana, to jest uzyskana z jamy ustnej, jako suma wydzieliny wszystkich gruczołów ślinowych, wywołuje takie samo działanie, jak ślina psa. Continue reading „Zjawisko rozszerzania naczyn w gruczolach”

Czynnikiem organicznym wywolujacym zwezenie przelyku jest równiez ucisk mechaniczny

Czynnikiem organicznym wywołującym zwężenie przełyku jest również ucisk mechaniczny powstający w związku z procesem chorobowym toczącym się w jego sąsiedztwie tętniaki tętnicy głównej, ropnie, nowotwory przełyku lub tkanek sąsiednich, blizny powstające w przełyku po jego stanach zapalnych spowodowanych najczęściej oparzeniem środkami żrącymi, zwłaszcza ługiem. Zmiany czynnościowe pracy przełyku są związane z zaburzeniem w jego unerwieniu. Mogą, więc powstać czynnościowe dłużej trwające, najczęściej odruchowe, skurcze mięśni przełyku, zwłaszcza jego części dolnej. Tzw. gałka histeryczna globus hystericus powstająca u osób histerycznych i dająca wrażenie posuwania się gałki do gardła nie jest niczym innym jak tylko skurczem mięśni przełyku. Continue reading „Czynnikiem organicznym wywolujacym zwezenie przelyku jest równiez ucisk mechaniczny”

ZABURZENIA CZYNNOSCI ZOLADKA POJECIA OGÓLNE

ZABURZENIA CZYNNOŚCI ŻOŁĄDKA POJĘCIA OGÓLNE Żołądek, jako narząd trawienny, spełnia czynność wydzielniczą, ruchową i w małym stopniu czynność wchłaniani a. Jasną jest rzeczą, że czynności jego muszą być regulowane przez układy regulacyjne zarówno nerwowe, jak i humoralne. Regulacja czynności żołądka związana z układem nerwowym dochodzi do skutku przez włókna nerwów błędnych i współczulnych dochodzących do żołądka, 2 komórki nerwowe w zwojach Auerbacha znajdujące się w warstwie mięśniowej żołądka i 3 komórki zwojowe w warstwie podśluzówkowej. Żołądek, więc dzięki własnym elementom nerwowym jest narządem automatycznym. Regulacja czynności wydzielniczej żołądka została wyjaśniona przede wszystkim, przez Pawłowa i jego szkołę dzięki zastosowaniu wprowadzonych przez niego metod. Continue reading „ZABURZENIA CZYNNOSCI ZOLADKA POJECIA OGÓLNE”

Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 4

Wartości P mniejsze niż 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną. Wyniki
Wiązanie antygenów błony ośrodkowego układu nerwowego przez IgG od osób ze stwardnieniem rozsianym
W analizach immunohistochemicznych oczyszczono przeciwciała IgG z próbek surowicy 19 osób ze stwardnieniem rozsianym i 24 z innymi chorobami neurologicznymi i przetestowano pod kątem reaktywności z sekcjami mózgu. Zaobserwowaliśmy, że 11 z 19 próbek (58%) od osób ze stwardnieniem rozsianym wykazywało specyficzną dla glejów immunoreaktywność, gdy testowano je na przekrojach ludzi i mózgu, a 7 z tych próbek (37% z 19 próbek) wykazywało immunoreaktywność po ich przetestowaniu na szczurzych odcinkach móżdżku (reprezentatywna mikrografia pokazana na rysunku S2A w dodatkowym dodatku). Nie obserwowaliśmy immunoreaktywności glejopodobnej, gdy używaliśmy IgG w surowicy od osób z innymi chorobami neurologicznymi. Continue reading „Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 4”

Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 3

Plamki zebrano i poddano analizie metodą desorpcji laserowej z tandemową spektrometrią masową (Alphalyse) wspomaganej matrycą w celu identyfikacji. Jako kontrolę oczyszczono równoległe próbki połączonych przeciwciał IgG w surowicy od 12 osób z innymi chorobami neurologicznymi. Aby określić, czy oczyszczone przeciwciała wiążą się z KIR4.1, zastosowaliśmy oczyszczone przeciwciała IgG do immunoprecypitacji lizatu nerki szczura, 19 ludzkiego lizatu mózgu i próbki białka KIR4.1 poddanego translacji in vitro. Eluowano białko, a następnie poddawano je analizie Western blot stosując królicze przeciwciało przeciw KIR4.1 (patrz Dodatek dodatkowy). Continue reading „Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym AD 3”

Zwiększone radioaktywne jodu radioaktywnego w osoczu w zaawansowanym raku tarczycy AD 9

Pozostały pacjent miał 48% zmniejszenie wymiarów guza 2 miesiące po otrzymaniu radiojodu, ale następnie miał progresję guza po 6 miesiącach, co stanowi najlepszą ogólną odpowiedź stabilnej choroby. Bezpieczeństwo
Wszyscy pacjenci, u których można było ocenić, wykonali pełny cykl selumetinibu bez zmniejszenia dawki lub opóźnienia w podawaniu. Wszystkie działania toksyczne przypisane selumetinibowi były stopnia 1. lub 2. Continue reading „Zwiększone radioaktywne jodu radioaktywnego w osoczu w zaawansowanym raku tarczycy AD 9”

Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad 6

Aktywność anty-czynnik Xa stopniowo powracała do poziomów obserwowanych u uczestników otrzymujących placebo. Gdy andeksanet był podawany w bolusie z 2-godzinną infuzją, zmniejszał aktywność anty-czynnik Xa w większym stopniu niż placebo, zarówno w badaniu apiksabanu (92 . 3% w porównaniu z 33 . 6%, P <0,001 ) oraz w badaniu rywaroksabanu (97 . 2% w porównaniu z 45 . 12%, P <0,001) (Ryc. 1C i 1D). Continue reading „Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad 6”