Opornosc na urazy posiadaja takze narzady wewnetrzne

Oporność na urazy posiadają także narządy wewnętrzne. Oporność ich zmniejsza się, jeżeli narząd ulegnie zmianom patologicznym. Zmieniony narząd jest bardziej kruchy i w związku z tym bardziej wrażliwy na urazy pochodzenia zewnętrznego. Śledziona np: chorego, który przebył zimnicę lub dur brzuszny po działaniu czynnika mechanicznego pęka łatwiej niż śledziona normalna. W przypadku nagłego działania czynnika mechanicznego może powstać albo w większymi lub mniejszymi zmianami anatomicznymi, albo wstrząśnięcie bez wyraźnych zmian anatomicznych, lecz z zaburzeniami. Continue reading „Opornosc na urazy posiadaja takze narzady wewnetrzne”

Heidenhain odcinal czesc dna zoladka i wszywal brzegi tej czesci do rany skórnej

Heidenhain odcinał część dna żołądka i wszywał brzegi tej części do rany skórnej. Żołądek taki jako odosobniony mały woreczek połączony z żołądkiem dużym tylko naczyniami krwionośnymi, pracował i wydzielał sok żołądkowy na zewnątrz. Nie odzwierciedlał on jednak procesów zachodzących we właściwym żołądku, do którego trafiał pokarm, gdyż mały żołądek był całkowicie pozbawiony unerwienia Pawłow zmodyfikował operację Heidenhaina w ten sposób, że pozostawiał nieprzecięty mostek surowicówki łączącej żołądek duży i mały, w której przebiegają gałązki nerwu błędnego. Tak zoperowany mały żołądek ma wszystkie cechy żołądka dużego, normalnego i chociaż pokarm do niego nie przechodził, odzwierciedlał on to, co się dzieje w żołądku dużym, a zwłaszcza zachodzące w nim procesy wydzielnicze pod wpływem czynników nerwowych, chemicznych i pokarmowych. Ta metoda nosi dziś nazwę małego żołądka Pawłowa. Continue reading „Heidenhain odcinal czesc dna zoladka i wszywal brzegi tej czesci do rany skórnej”

Wazna czynnoscia przewodu pokarmowego jest równiez czynnosc zaporowa

Ważną czynnością przewodu pokarmowego jest również czynność zaporowa. Przewód pokarmowy bowiem jest zaporą dla rozmaitych drobinoustrojów i jadów, przez którą nie mogą one w warunkach prawidłowych przedostać się do krwi i wywołać ogólnej choroby w postaci zakażenia lub zatrucia. Jasną jest rzeczą, że prawidłowa czynność wydzielnicza i ruchowa, rozkładu i syntezy oraz wchłaniania, jak również czynność wydalnicza i zaporowa przewodu pokarmowego, warunkują prawidłowy przebieg procesów fizycznych i chemicznych odbywających się w nim i utrzymują cały ustrój – ceteris paribus – w zdrowiu. Zmiana którejkolwiek czynności przewodu pokarmowego wywołuje stany chorobowe. Stany chorobowe jednak dotyczą nie tylko poszczególnych składowych przewodu pokarmowego, lecz jego całości, gdyż wszystkie czynności przewodu pokarmowego są ściśle ze sobą skojarzone i zaburzenia jednej czynności odbijają się na drugiej. Continue reading „Wazna czynnoscia przewodu pokarmowego jest równiez czynnosc zaporowa”

Slina obniza cisnienie krwi

Ślina obniża ciśnienie krwi nie tylko po wprowadzeniu jej dożylnie, lecz również i po podaniu jej wprost, do światła jelita. Jeżeli np. wlać odpowiednią ilość śliny zwierzęciu do jelita cienkiego, to po pewnym czasie występuje stopniowy spadek ciśnienia krwi, lecz nie tak gwałtowny jak po wprowadzeniu śliny dożylnie. Spadek ciśnienia krwi w tych warunkach trwa bardzo długo, utrzymując się na średnio niskim poziomie. Te doświadczenia wskazywałyby na to, że ciała hipotensyjne zawarte w ślinie są wchłaniane z przewodu pokarmowego, co ma duże znaczenie ze względu na to, że połykana ślina przede wszystkim tam się dostaje. Continue reading „Slina obniza cisnienie krwi”

ZABURZENIA CZYNNOSCI PRZELYKU

ZABURZENIA CZYNNOŚCI PRZEŁYKU Przełyk jest czynną częścią przewodu pokarmowego i nie może być uważany jedynie za rurę, przez którą pokarm biernie przechodzi do żołądka. Przełyk, jako mający w swojej 1/3 górnej części mięśnie poprzecznie prążkowane, w dalszych zaś mięśnie gładkie, odgrywa czynną rolę w przesuwaniu pokarmów do żołądka. Mięśnie przełyku działają dzięki bodźcom podrażniającym nerw błędny. Podrażnienie nerwu błędnego wywołuje skurcze mięśni przełyku i wzmaga jego ruchy robaczkowe, przecięcie natomiast obu nerwów błędnych w znacznym stopniu upośledza napięcie i ruchy przełyku. Nie są one zniesione całkowicie, gdyż ścianki przełyku zwłaszcza dolnej jego części, mają własne komórki nerwowe splot Auerbacha i splot Openchowskiego, co sprawia, że przełyk jest narządem automatycznym i skurcze mięśniówki przełyku powstają drogą odruchową przy każdym ruchu połykania. Continue reading „ZABURZENIA CZYNNOSCI PRZELYKU”

ZABURZENIA CZYNNOSCI ZOLADKA POJECIA OGÓLNE

ZABURZENIA CZYNNOŚCI ŻOŁĄDKA POJĘCIA OGÓLNE Żołądek, jako narząd trawienny, spełnia czynność wydzielniczą, ruchową i w małym stopniu czynność wchłaniani a. Jasną jest rzeczą, że czynności jego muszą być regulowane przez układy regulacyjne zarówno nerwowe, jak i humoralne. Regulacja czynności żołądka związana z układem nerwowym dochodzi do skutku przez włókna nerwów błędnych i współczulnych dochodzących do żołądka, 2 komórki nerwowe w zwojach Auerbacha znajdujące się w warstwie mięśniowej żołądka i 3 komórki zwojowe w warstwie podśluzówkowej. Żołądek, więc dzięki własnym elementom nerwowym jest narządem automatycznym. Regulacja czynności wydzielniczej żołądka została wyjaśniona przede wszystkim, przez Pawłowa i jego szkołę dzięki zastosowaniu wprowadzonych przez niego metod. Continue reading „ZABURZENIA CZYNNOSCI ZOLADKA POJECIA OGÓLNE”

Pierwsza faza wydzielania soku zoladkowego

Pierwsza faza wydzielania soku żołądkowego odbywa się pod wpływem pobudzenia nerwu błędnego z kory mózgowej. Jest to tzw. dawniej faza wydzielania psychicznego, czy, jak obecnie przyjmuje się, faza odruchowo-warunkowa związana z czynnością kory mózgowej. W tej, bowiem fazie bodziec pokarmowy działa na takie zmysły, jak wzrok, powonienie, słuch, co wywołuje w korze mózgowej dzięki utorowanym uprzednio połączeniom sygnał spożywania pokarmu. Stan pobudzenia z kory mózgowej przenosi się do ośrodka wydzielania soku żołądkowego i przez nerwy błędne dochodzi do gruczołów błony śluzowej żołądka. Continue reading „Pierwsza faza wydzielania soku zoladkowego”

krótki luk odruchowy

Popielski wykazał, że nawet po przecięciu nerwów błędnych i współczulnych, po wycięciu zwojów trzewnych oraz zniszczeniu rdzenia kręgowego w fazie tej wydziela się sok żołądkowy. W jaki jednak sposób dochodzi do skutku wydzielanie soku żołądkowego w fazie chemicznej, nie jest jeszcze dostatecznie rozstrzygnięte. Niektórzy autorzy przyjmują, że w grę wchodzi tu krótki łuk odruchowy, czyli krótka droga nerwowa znajdująca się w samej błonie śluzowej żołądka, gdyż po znieczuleniu błony śluzowej żołądka kokainą lub zatruciu zwierzęcia atropiną nie można było uzyskać wydzielania soku żołądkowego. Inni autorzy przyjmują, że ciała chemiczne powstałe z trawienia pokarmów sokiem żołądkowym fazy odruchowej wchłaniają się do krwi i krążąc w niej w odpowiednim stężeniu pobudzają gruczoły błony śluzowej żołądka do pracy wyłącznie drogą humoralną. Istnieją, więc podczas trawienia pewne ciała powstające w samym przewodzie pokarmowym, które przedostając się do krwi wywołują wydzielanie soku żołądkowego. Continue reading „krótki luk odruchowy”

Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym

Stwardnienie rozsiane jest przewlekłą zapalną demielinizacyjną chorobą ośrodkowego układu nerwowego. Wiele wyników sugeruje, że choroba ma patogenezę autoimmunologiczną; cel odpowiedzi immunologicznej nie jest jeszcze znany. Metody
Przebadaliśmy IgG w surowicy od osób ze stwardnieniem rozsianym w celu zidentyfikowania przeciwciał, które są zdolne do wiązania się z tkanką mózgową i obserwowały swoiste wiązanie IgG z komórkami glejowymi w podgrupie pacjentów. Stosując podejście proteomiczne koncentrując się na białkach błonowych, zidentyfikowaliśmy jako wrażliwy na ATP wewnętrzny rektyfikacyjny kanał potasowy KIR4.1 jako cel przeciwciał IgG. Continue reading „Kanał potasowy KIR4.1 jako cel immunologiczny w stwardnieniu rozsianym”

CT z niskim dawkowaniem do oceny podejrzanego zapalenia wyrostka robaczkowego AD 8

W porównaniu z CT standardowej dawki, niskie dawki CT było również ograniczone pod względem pewności diagnostycznej dla zapalenia wyrostka robaczkowego i diagnozy perforacji wyrostka robaczkowego. Ogólnie, nasze wyniki wskazują, że CT z małą dawką, pomimo ograniczeń, może być stosowane zamiast standardowej dawki w teście obrazowania pierwszorzędowego, ponieważ ostateczne wyniki kliniczne i wyniki diagnostyczne mogą być utrzymane, jeśli włączona zostanie niska dawka CT do procesu diagnostycznego z selektywnym dodatkowym obrazowaniem i obserwacją kliniczną. Jeśli chodzi o alternatywne diagnozy, nasze wyniki nie są rozstrzygające. Ogólnie rzecz biorąc, młodzi dorośli, których prezentacje naśladują zapalenie wyrostka robaczkowego, rzadko okazują się mieć poważną przewlekłą lub złośliwą chorobę. Continue reading „CT z niskim dawkowaniem do oceny podejrzanego zapalenia wyrostka robaczkowego AD 8”