ROLA CZYNNIKÓW ZEWNETRZNYCH W POWSTAWANIU CHORÓB

ROLA CZYNNIKÓW ZEWNĘTRZNYCH W POWSTAWANIU CHORÓB Poznanie przyczyny choroby umożliwia w większości przypadków skuteczne zapobieganie jej powstawaniu oraz skuteczniejsze jej zwalczanie, gdyż usuwając przyczynę pozbawiamy chorobę jej źródła. Biorąc rzecz ogólnie co do etiologii chorób możemy powiedzieć, że wszystkie czynniki zewnętrzne, które wywołują chorobę, dadzą się sprowadzić do czynników fizycznych, chemicznych i biologicznych. Poznanie czynników zewnętrznych jak przyczyny chorób jest ważne dlatego, że istnieją wzajemne wpływy pomiędzy nimi a ustrojem, czyli jego właściwościami. Od ustroju zależy charakter procesu patologicznego, wywołanego czynnikiem zewnętrznym. Wewnętrzne bowiem właściwości ustroju stwarzają tylko odpowiednie warunki do powstawania procesu patologicznego, spowodowanego odpowiednim, czynnikiem zewnętrznym . Continue reading „ROLA CZYNNIKÓW ZEWNETRZNYCH W POWSTAWANIU CHORÓB”

Kinetozy

Kinetozy Do chorób wywołanych czynnikami mechanicznymi zaliczamy tzw; kinetozy. Kinetozami nazywamy zaburzenia: chorobowe, powstające na tlę drobnych, stale powtarzających się wstrząśnień. Do kinetoz: należy tzw. choroba mka, na którą zapadają osoby wrażliwe podczas jazdy okrętem, samochodem, samolotem lub podczas huśtania się . Mechanizm powstawania choroby morskiej polega na ,tym, że przyśpieszenia ruchowego powstaje pędzenie błędników których samoczynny przenosi się na, ośrodki nerwowe. Continue reading „Kinetozy”

pozorne karmienie Pawlowa

Pawłow wprowadził, więc do tej metody dodatkową operację, a mianowicie przecięcie przełyku i wszycie jego końców do skóry. Tak zoperowane zwierzę nie pobiera samodzielnie pokarmów do żołądka, gdyż, chociaż pokarm połyka, wypada mu on z przeciętego przełyku. Jest to tzw. pozorne karmienie Pawłowa W pozornym kamieniu, mimo że pokarm nie dochodzi do żołądka, to jednak jego czynność wydzielnicza podczas jedzenia odbywa się i sok z przetoki żołądkowej wydziela się czysty, bez żadnych domieszek i w obfitej ilości. Tak zoperowane zwierzę jest według Pawłowa niewyczerpaną fabryką czystego produktu. Continue reading „pozorne karmienie Pawlowa”

Zmniejszenie wydzielania sliny

Zmniejszenie wydzielania śliny, a nawet całkowite jego zniesienie, może powstać na drodze odruchu. Pawłow wykazał, że podrażnienie nerwu kulszowego lub manipulacja na jelitach w otwartej jamie brzusznej hamuje wydzielanie śliny. Występuje tutaj zjawisko hamowania czynności ośrodka wydzielania śliny pod wpływem podrażnień na obwodzie. Zmniejszenie wydzielania śliny prowadzi do powstawania suchości w jamie ustnej, gdyż w związku ze zmniejszeniem się wydzielania śliny zmniejsza się ilość śluzu. Wysychanie jamy ustnej wpływa ujemnie na jej oczyszczanie się, prócz tego utrudnia ono żucie i połykanie, gdyż pokarm nie zostaje wymieszany ze śliną i nie tworzy się kęs o dostatecznej plastyczności. Continue reading „Zmniejszenie wydzielania sliny”

Zwiekszone wydzielanie sliny przechodzace do zoladka prowadzi do zaburzen w trawieniu

Z braku, bowiem tych ciał naczynia jamy brzusznej nie ulegają rozszerzeniu i nie następuje sprawniejsze odżywianie gruczołów trawiennych, a tym samym praca przewodu pokarmowego jest upośledzona, co prowadzi do zaburzeń w odżywianiu ustroju. Zwiększone wydzielanie śliny przechodzące do żołądka prowadzi do zaburzeń w trawieniu. Przechodzenie dużej ilości śliny do żołądka powoduje zobojętnienie soku żołądkowego i zmniejszenie jego wydzielania. Może to spowodować procesy gnicia i fermentacji w żołądku i w wyniku stany zapalne jego błony śluzowej. Zwiększone wydzielanie śliny zmniejsza wydzielanie moczu i potu. Continue reading „Zwiekszone wydzielanie sliny przechodzace do zoladka prowadzi do zaburzen w trawieniu”

istnienie sekretyny trzustkowej

O ile jednak istnienie sekretyny trzustkowej nie podlega żadnym wątpliwościom, o tyle gastryna w znaczeniu Edkitsa była często kwestionowana. W każdym razie badania te rzuciły pewne światło na zagadnienie wydzielania soku żołądkowego drogą, humoralną i pobudziły umysły fizjologów do pracy w tym kierunku. Otóż przede wszystkim stwierdzono, że ciała takie krążą we krwi, bo jak to wykazał Razenkow krew pobrana na szczycie wydzielania soku żołądkowego i wstrzyknięta innemu zwierzęciu wywołuje u niego wydzielanie soku żołądkowego. Tak samo wywołuje wydzielanie soku żołądkowego wprowadzenie do krwi wyciągu mięsnego, przy czym działa on silniej, gdy jest wprowadzony do krwi niż do żołądka. Również wyciągi z mięśni poprzecznie prążkowanych powodują wydzielanie soku żołądkowego, gdyż zawierają swoiste ciała wydzielnicze nazwane karnosinamilimi Necheles stwierdził we krwi ciała pobudzające wydzielanie żołądkowe, powstające podczas głodu, co zgadzałoby się z badaniami Pawłowa, który twierdził, że krew uboga w produkty odżywcze pobudza odpowiednie ośrodki w mózgu wywołując uczucie głodu, co prowadzi do wydzielania soku żołądkowego. Continue reading „istnienie sekretyny trzustkowej”

Badania ich zostaly potwierdzone przez Pawlowa i innych badaczy

Podstawowe prace Baylissa i Starłinga pouczają, że jeżeli sporządzić wyciąg z błony śluzowej dwunastnicy na kwasie solnym i wstrzyknąć go do krwi zwierzęciu normalnemu, to wystąpi u niego obfite wydzielanie soku trzustkowego. Autorzy ci nazwali ciało powstające pod wpływem kwasu solnego z błony śluzowej dwunastnicy skretyną i przypisywali mu znaczenie hormonu. Badania ich zostały potwierdzone przez Pawłowa i innych badaczy. Że sekretyna trzustkowa jest rzeczywiście hormonem i działa przez krew, stwierdzono na doświadczeniach ze skrzyżowanym krążeniem. Mianowicie wykonano skrzyżowane krążenie u dwóch psów łącząc tętnicę i żyłę jednego psa z tętnicą i żyłą drugiego krew jednego psa przepływała wówczas do psa drugiego. Continue reading „Badania ich zostaly potwierdzone przez Pawlowa i innych badaczy”

Abirateron w przerzutowym raku prostaty bez wcześniejszej chemioterapii AD 9

Dodatkowym godnym uwagi spostrzeżeniem jest to, że mediana całkowitego przeżycia 27,2 miesiąca z samym prednizonem jest najdłuższym przeżyciem obserwowanym prospektywnie w tej populacji pacjentów, prawdopodobnie wynikiem działania przeciwnowotworowego kontroli prednizonu i aktywności kolejnych skutecznych terapii. Oprócz wyraźnej poprawy przeżycia bez progresji radiologicznej, leczenie abirateronem wiązało się z tendencją do poprawy ogólnego przeżycia. Dowodem na wielkość korzyści z przeżycia abirateronu-prednizon, w porównaniu z samym prednizonem, było to, że efekty leczenia były konsekwentnie korzystne we wszystkich wcześniej określonych podgrupach pacjentów, w tym starszych mężczyznach iu tych z obniżonym stanem sprawności, zwiększonym bólem i zwiększonym obciążeniem chorobowym. (Figura 1D). Continue reading „Abirateron w przerzutowym raku prostaty bez wcześniejszej chemioterapii AD 9”

Inaktywacja wariantów w ANGPTL4 i ryzyko choroby niedokrwiennej naczyń wieńcowych ad

Poszukiwaliśmy dodatkowych dowodów allelicznych na efekty genetycznej inaktywacji ANGPTL4 poprzez zbadanie związków nowych rzadkich, inaktywujących mutacji w ANGPTL4 z poziomami lipidów i chorobą wieńcową. Na koniec zbadaliśmy, czy hamowanie przeciwciał przeciw Angptl4 miało podobny wpływ na metabolizm lipidów w modelach naczelnych mysich i nieludzkich. Metody
Przestudiuj badanie
Badania nad genetyką człowieka przeprowadzono w ramach projektu DiscovEHR Centrum Genetyki Regeneron i Systemu Zdrowia Geisinger. Badanie zostało zatwierdzone przez instytucjonalną komisję do spraw opinii w systemie opieki zdrowotnej Geisinger. Centrum Genetyki Regeneron sfinansowało zbieranie próbek do badań, generowanie danych dotyczących sekwencji oraz analizę danych klinicznych i sekwencji. Trzej pierwsi i ostatni trzej autorzy gwarantują dokładność i kompletność danych i wszystkich analiz. Wszyscy uczestnicy wyrazili pisemną świadomą zgodę. Continue reading „Inaktywacja wariantów w ANGPTL4 i ryzyko choroby niedokrwiennej naczyń wieńcowych ad”

Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad 5

Aby kontrolować częstość błędów typu I, pierwotny punkt końcowy był testowany najpierw w każdej części każdego badania.14 Dla pierwotnego punktu końcowego każdej części każdego badania, dwustronna wartość P mniejsza lub równa 0,05 dla Uważa się, że procentowa zmiana aktywności anty-czynnik Xa wskazuje na istotność statystyczną. Drugorzędowe punkty końcowe oceniano w kolejności, a różnicę między andexanetem i placebo uznawano za znaczącą, jeśli dwustronna wartość P była mniejsza lub równa 0,05, a różnice w odniesieniu do wszystkich poprzednich punktów końcowych w sekwencji były również znaczący. Wyniki
Charakterystyka uczestników
Od marca 2014 r. Do maja 2015 r. 101 uczestników (48 w badaniu apiksabanu i 53 w badaniu rywaroksabanu) zostało losowo przydzielonych do grupy otrzymującej i eksponowanej, a 44 uczestników (17 w badaniu apiksabanu i 27 w badaniu rywaroksabanu) było losowo przypisany do otrzymywania placebo. Średnia wieku uczestników wynosiła 57,9 lat, a 39% kobiet. Grupy leczenia były zrównoważone pod względem podstawowych cech (Tabela
Wpływ Andexanet na odwracanie antykoagulacji
Ryc. Continue reading „Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad 5”