Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad 7

Wydajność trombiny wzrosła ponad dolną granicę prawidłowego zakresu w ciągu 2 do 10 minut po podaniu bolusa 100% uczestników badania apiksabanu, którzy otrzymali andexanet oraz u 96% (26 z 27) uczestników badania rywaroksabanu, którzy otrzymali i otrzymali w porównaniu z 11% (1 z 9) uczestników badania apiksabanu, którzy otrzymali placebo i 7% (1 z 14) uczestników badania rywaroksabanu, którzy otrzymali placebo (p <0,001 vs. placebo dla każdego porównania) (ryc. 2A i 2B). Pojedynczy i leczony iracetem uczestnik badania rywaroksabanu, który nie osiągnął tego punktu końcowego, nie otrzymał pełnej dawki andexanetu z powodu nieprawidłowego działania po podaniu dożylnym. Po podaniu bolusa i infuzji średnia zmiana w generowaniu trombiny była istotnie większa wśród uczestników, którzy otrzymali i otrzymali placebo, niż wśród osób otrzymujących placebo, zarówno w badaniu apiksabanu (1193.1 . 263,3 nM . min vs. 189,4 . 184,8 nM . min, P <0,001) i w badaniu rywaroksabanu (1510,4 . 344,8 nM . min vs. 264,4 . 140,7 nM . min, p <0,001). Wśród tych uczestników, andexanet wznowił wytwarzanie trombiny (powyżej dolnej granicy prawidłowego zakresu) u wszystkich uczestników badania apiksabanu i w badaniu rywaroksabanu; wśród uczestników, którzy otrzymali placebo, generacja trombiny została przywrócona u 25% uczestników badania apiksabanu iu żadnego uczestnika badania rywaroksabanu (p <0,001 vs. placebo dla każdego porównania) (ryc. 2C i 2D oraz tabela S2 w uzupełniającym badaniu). Dodatek).
Średnie wytwarzanie trombiny w szczycie po podaniu andexanetu wzrosło powyżej średniej wartości wyjściowej w każdej grupie leczonej andekanetem. Średnie wytwarzanie trombiny w grupach leczonych andeksanetem wynosiło około 22% powyżej wartości, która reprezentowała odchylenie standardowe więcej niż średnia i 7% powyżej wartości, która reprezentowała 2 odchylenia standardowe więcej niż średnia. Wytwarzanie trombiny powróciło do 2 standardowych odchyleń średniej w ciągu 30 minut po podaniu i rozpoczęciu podawania estru (fig. 2). Podobne wyniki zaobserwowano w odniesieniu do odwrócenia przedłużenia aktywowanego czasu krzepnięcia (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym).
Niezwiązane stężenia Apiksabanu i Rivaroxabanu po podaniu Andexanet
Rycina 3. Rycina 3. Przebieg czasowy stężenia w osoczu niezwiązanego Apiksabanu lub Rivaroksabanu przed i po podaniu produktu Andexanet. Stężenia niezwiązanego apiksabanu lub rywaroksabanu w osoczu mierzono przed i po podaniu andexanetu lub placebo w dniu badania 4. Panel A pokazuje dane od uczestników badania apiksabanu (ANEKS A-A), którzy otrzymali andexanet, w postaci bolusa dożylnego 400 mg lub placebo; Uczestnicy panelu B w badaniu rywaroksabanu (ANNEXA-R), którzy otrzymali andexanet, w postaci bolusa dożylnego o masie 800 mg lub placebo; Uczestnicy panelu C w badaniu apiksabanu, którzy otrzymywali andexanet, w postaci bolusa dożylnego 400 mg i infuzji o wadze 4 mg na minutę przez 120 minut lub placebo; i uczestnicy panelu D w badaniu rywaroksabanu, którzy otrzymali andexanet, w postaci dożylnego bolusa o masie 800 mg i infuzji 8 mg na minutę przez 120 minut lub placebo
[patrz też: przychodnia aksamitna rejestracja, ból gardła podczas karmienia piersią, dyżury aptek wronki ]

Powiązane tematy z artykułem: ból gardła podczas karmienia piersią dyżury aptek wronki przychodnia aksamitna rejestracja