ZABURZENIA W WYDZIELANIU SLINY

ZABURZENIA W WYDZIELANIU ŚLINY Gruczoły ślinowe mające swe ujście w początkowej części przewodu pokarmowego, którym jest jama ustna, wydzielają lekko ciągnącą się, opalizującą i zasadową wydzielinę, nazywaną śliną. Wobec tego, że ślina wydziela się obficie do jamy ustnej przede wszystkim pod wpływem bodźców o charakterze pokarmowym i zawiera enzym trawienny, ptialinę, słusznie, więc uznano ślinę za sok trawienny. Hoemaite pokarmy wywołują różne ilości wydzielającej się śliny, co Pawłow uważał za wyraz celowości. -Na przykład pokarmy zawierające dużą ilość wody wywołują mniejsze wydzielanie śliny, natomiast pokarmy stałe lub sproszkowane wydzielanie jej zwiększają. Ilość śliny wydzielanej z gruczołów pod wpływem różnych pokarmów jest różna, wobec czego trudno jest określić dokładnie dobową ilość tej wydzieliny. Continue reading „ZABURZENIA W WYDZIELANIU SLINY”

Rozszerzenie naczyn w jamie brzusznej

Rozszerzenie naczyń w jamie brzusznej powinno trwać tak długo, jak długo potrzebna jest, ze względu na proces trawienia, intensywniejsza praca wydzielnicza gruczołów. Ciała, więc rozszerzające naczynia jamy brzusznej muszą dłuższy czas krążyć we krwi, wobec czego nie mogą być związkami szybko niszczonymi przez krew, jak acetylocholina albo tzw. ciało hipotensyjne struny bębenkowej podobne do acetylocholiny. Wydzielina gruczołów ślinowych, zatem spełnia lilie tylko określoną rolę w procesie trawienia, ale przygotowuje cały przewód pokarmowy do wzmożonej pracy wydzielniczej, ponieważ ciała hipotensyjne, zawarte w ślinie, rozszerzają naczynia w jamie brzusznej, przez co zwiększa się ukrwienie gruczołów trawiennych Walawki. W ślinie znajduje się również ciało, tzw. Continue reading „Rozszerzenie naczyn w jamie brzusznej”

Wprawdzie trawienie ptialina w jamie ustnej

Wprawdzie trawienie ptialiną w jamie ustnej jest bardzo nieznaczne z powodu krótkiego w niej zatrzymywania się pokarmu w żołądku jednak w związku z warstwowym układaniem się pokarmu może ona w środkowych warstwach działać długo. Długość okresu trawienia węglowodanów ptialiną trwa do chwili, w której sok żołądkowy przeniknie do środkowych warstw zawartości żołądka i zmieni jej oddziaływanie z zasadowego na kwaśne. Zwiększenie wydzielania śliny uważamy za stan patologiczny tedy, gdy wydziela się ona stale, to znaczy wydzielanie jej jest związane z podrażnieniem jamy ustnej pokarmami i występuje również we śnie. Zwiększenie się wydzielania śliny jest stanem patologicznym wywołanym bezpośrednim podrażnieniem ośrodka wydzielania śliny lub pośrednim na drodze odruchowej z obwodu 1 nadmierne wydzielanie śliny pochodzenia ośrodkowego widzimy w wydzielaniu uwarunkowanym czynnością kory mózgowej oraz w porażeniach opuszkowych, np. wskutek wylewu krwawego do rdzenia przedłużonego. Continue reading „Wprawdzie trawienie ptialina w jamie ustnej”

ZABURZENIA CZYNNOSCI PRZELYKU

ZABURZENIA CZYNNOŚCI PRZEŁYKU Przełyk jest czynną częścią przewodu pokarmowego i nie może być uważany jedynie za rurę, przez którą pokarm biernie przechodzi do żołądka. Przełyk, jako mający w swojej 1/3 górnej części mięśnie poprzecznie prążkowane, w dalszych zaś mięśnie gładkie, odgrywa czynną rolę w przesuwaniu pokarmów do żołądka. Mięśnie przełyku działają dzięki bodźcom podrażniającym nerw błędny. Podrażnienie nerwu błędnego wywołuje skurcze mięśni przełyku i wzmaga jego ruchy robaczkowe, przecięcie natomiast obu nerwów błędnych w znacznym stopniu upośledza napięcie i ruchy przełyku. Nie są one zniesione całkowicie, gdyż ścianki przełyku zwłaszcza dolnej jego części, mają własne komórki nerwowe splot Auerbacha i splot Openchowskiego, co sprawia, że przełyk jest narządem automatycznym i skurcze mięśniówki przełyku powstają drogą odruchową przy każdym ruchu połykania. Continue reading „ZABURZENIA CZYNNOSCI PRZELYKU”