CZYNNIKI FIZYCZNE

CZYNNIKI FIZYCZNE Czynniki mechaniczne Działanie siłą mechaniczną na ustrój prowadzi do powstawania zmian w tkankach, na które ta siła działa. Skutkiem działania czynnika mechanicznego na tkanki jest uraz (tranma). Czynnik mechaniczny może wywołać różne rodzaje urazów w zależności od charakteru siły mechanicznej, czyli od narzędzia. Inne urazy powstają po działaniu narzędziem tępym na tkanki, inne po działaniu narzędziem ostrym, jeszcze inne po działaniu siłą powietrza. Urazy więc mogą występować jako uciśnięcie stłuczenie, zgniecenie, złamanie, zmiażdżenie, rozciągnięcie, rozdarcie, poszarpani, trząśniecie oraz jako rany cięte, kłute lub postrzałów. Continue reading „CZYNNIKI FIZYCZNE”

FIZJOLOGIA PATOLOGICZNA UKLADU TRAWIENIA METODY DOSWIADCZALNEGO BADANIA WG PAWLOWA

Metody doświadczeń ostrych w fizjologii trawienia niewątpliwie dały ważne odkrycia, lecz nie mogły one sprostać potrzebom myśli naukowej. Wiadomo bowiem, że procesy trawienia rozgrywają się wolno, w pewnej ściśle ustalonej kolejności i w odpowiednich warunkach, metody zaś doświadczeń ostrych, do których dołączają się naj rozmaitsze wpływy uboczne, nie mogły dać jasnego obrazu , zjawisk rozgrywających się w procesie trawienia, a tym bardziej ustalenia ścisłych mechanizmów i praw rządzących tymi procesami. Pierwszym, który stworzył ścisłe metody badań czynności poszczególnych odcinków przewodu pokarmowego, był Pawłow i metody jego są do dziś podstawą badań wszystkich badaczy świata zajmujących się fizjologią i patologią trawienia. Pawłow zastosował zamiast metody wiwisekcyjnej tzw. metodę operacyjną, która nie pociąga za sobą śmierci zwierzęcia i zwierzę zoperowane jego metodą może długie lata spełniać rolę obiektu badawczego, dając możność obserwowania i precyzowania pracy gruczołów trawiennych. Continue reading „FIZJOLOGIA PATOLOGICZNA UKLADU TRAWIENIA METODY DOSWIADCZALNEGO BADANIA WG PAWLOWA”

Duza ilosc sliny jest tu konieczna do oplukania jamy ustnej

Duża ilość śliny jest tu konieczna do opłukania jamy ustnej i oczyszczania jej w ten sposób z pozostałych resztek mleka, co zapobiega powstawaniu produktów gnilnych. To obfite wydzielanie śliny drogą odruchową, spowodowane mlekiem, zostaje utrwalone w późniejszym życiu człowieka wskutek dużej wrażliwości gruczołów ślinowych na ten bodziec pokarmowy. Mielibyśmy, więc u człowieka dorosłego do czynienia z odruchem utrwalonym, odbywającym się po łuku odruchowym, idealnie utorowanym i przyzwyczajonym do tego rodzaju bodźca od pierwszych chwil życia. Wydzielanie śliny odbywa się nie tylko drogą odruchową przez bezpośrednie podrażnienie pokarmami zakończeń nerwowych w jamie ustnej. Ślina może się wydzielać również pod wpływem bodźców z kory mózgowej, co nazywamy wydzielaniem odruchowo – warunkowym. Continue reading „Duza ilosc sliny jest tu konieczna do oplukania jamy ustnej”

Osrodek polykania znajduje sie na dnie IV komory

Ośrodek połykania znajduje się na dnie IV komory dochodzą do niego pobudzenia z zakończeń czuciowych nerwów trójdzielnego, językowo-gardłowego i krtaniowego górnego. Ośródek połykania znajduje się w koordynacji z ośrodkiem oddechowym i ośrodkiem nerwu błędnego, co powoduje, że podczas każdego ruchu połykowego oddech zatrzymuje się i przyśpiesza czynność serca. Wszelkie sprawy chorobowe, które porażają ośrodek połykania, jak np. zaburzenia opuszkowe powstałe z różnych przyczyn, prowadzą do porażenia czynności połykania Również sprawy chorobowe prowadzące do porażenia tych ośrodków lub zakończeń nerwów czuciowych, które biorą udział w połykaniu, prowadzą do wypadnięcia czynności połykania. Skurcze spastyczne mięśni gardła wskutek nadmiernej pobudliwości nerwów zaopatrujących mięśnie połykowe uniemożliwiają czynność połykania. Continue reading „Osrodek polykania znajduje sie na dnie IV komory”

Wygasanie odruchu warunkowego

Wygasanie odruchu warunkowego tłumaczy się tym, że w korze mózgowej powstaje proces hamowania, który jest przeciwstawny procesowi pobudzania powstającemu przy odruchu warunkowym czynnym. Hamowanie odruchu warunkowego jest również sprawą czynną, to znaczy, że bodziec warunkowy przestaje wywoływać reakcję wydzielniczą, natomiast wywołuje reakcję hamowania wydzielania. Ten sam bodziec warunkowy może, więc wywoływać albo odczyn wydzielania, jeżeli co jakiś czas jest wzmacniany podawaniem pokarmu, albo odczyn hamowania, jeżeli zaprzestanie się wzmacniania bodźca warunkowego pokarmem. Powstaje wtedy tzw. odruch hamulcowy przeciwstawny odruchowi pobudzenia. Continue reading „Wygasanie odruchu warunkowego”

istnienie sekretyny trzustkowej

O ile jednak istnienie sekretyny trzustkowej nie podlega żadnym wątpliwościom, o tyle gastryna w znaczeniu Edkitsa była często kwestionowana. W każdym razie badania te rzuciły pewne światło na zagadnienie wydzielania soku żołądkowego drogą, humoralną i pobudziły umysły fizjologów do pracy w tym kierunku. Otóż przede wszystkim stwierdzono, że ciała takie krążą we krwi, bo jak to wykazał Razenkow krew pobrana na szczycie wydzielania soku żołądkowego i wstrzyknięta innemu zwierzęciu wywołuje u niego wydzielanie soku żołądkowego. Tak samo wywołuje wydzielanie soku żołądkowego wprowadzenie do krwi wyciągu mięsnego, przy czym działa on silniej, gdy jest wprowadzony do krwi niż do żołądka. Również wyciągi z mięśni poprzecznie prążkowanych powodują wydzielanie soku żołądkowego, gdyż zawierają swoiste ciała wydzielnicze nazwane karnosinamilimi Necheles stwierdził we krwi ciała pobudzające wydzielanie żołądkowe, powstające podczas głodu, co zgadzałoby się z badaniami Pawłowa, który twierdził, że krew uboga w produkty odżywcze pobudza odpowiednie ośrodki w mózgu wywołując uczucie głodu, co prowadzi do wydzielania soku żołądkowego. Continue reading „istnienie sekretyny trzustkowej”

Inaktywacja wariantów w ANGPTL4 i ryzyko choroby niedokrwiennej naczyń wieńcowych ad

Poszukiwaliśmy dodatkowych dowodów allelicznych na efekty genetycznej inaktywacji ANGPTL4 poprzez zbadanie związków nowych rzadkich, inaktywujących mutacji w ANGPTL4 z poziomami lipidów i chorobą wieńcową. Na koniec zbadaliśmy, czy hamowanie przeciwciał przeciw Angptl4 miało podobny wpływ na metabolizm lipidów w modelach naczelnych mysich i nieludzkich. Metody
Przestudiuj badanie
Badania nad genetyką człowieka przeprowadzono w ramach projektu DiscovEHR Centrum Genetyki Regeneron i Systemu Zdrowia Geisinger. Badanie zostało zatwierdzone przez instytucjonalną komisję do spraw opinii w systemie opieki zdrowotnej Geisinger. Centrum Genetyki Regeneron sfinansowało zbieranie próbek do badań, generowanie danych dotyczących sekwencji oraz analizę danych klinicznych i sekwencji. Trzej pierwsi i ostatni trzej autorzy gwarantują dokładność i kompletność danych i wszystkich analiz. Wszyscy uczestnicy wyrazili pisemną świadomą zgodę. Continue reading „Inaktywacja wariantów w ANGPTL4 i ryzyko choroby niedokrwiennej naczyń wieńcowych ad”

Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad 5

Aby kontrolować częstość błędów typu I, pierwotny punkt końcowy był testowany najpierw w każdej części każdego badania.14 Dla pierwotnego punktu końcowego każdej części każdego badania, dwustronna wartość P mniejsza lub równa 0,05 dla Uważa się, że procentowa zmiana aktywności anty-czynnik Xa wskazuje na istotność statystyczną. Drugorzędowe punkty końcowe oceniano w kolejności, a różnicę między andexanetem i placebo uznawano za znaczącą, jeśli dwustronna wartość P była mniejsza lub równa 0,05, a różnice w odniesieniu do wszystkich poprzednich punktów końcowych w sekwencji były również znaczący. Wyniki
Charakterystyka uczestników
Od marca 2014 r. Do maja 2015 r. 101 uczestników (48 w badaniu apiksabanu i 53 w badaniu rywaroksabanu) zostało losowo przydzielonych do grupy otrzymującej i eksponowanej, a 44 uczestników (17 w badaniu apiksabanu i 27 w badaniu rywaroksabanu) było losowo przypisany do otrzymywania placebo. Średnia wieku uczestników wynosiła 57,9 lat, a 39% kobiet. Grupy leczenia były zrównoważone pod względem podstawowych cech (Tabela
Wpływ Andexanet na odwracanie antykoagulacji
Ryc. Continue reading „Andexanet Alfa dla odwrócenia aktywności inhibitora czynnika Xa ad 5”

Rozszerzenie orbity prewencji pierwotnej – przejście poza JUPITER

Aforyzm zapobieganie jest lepsze niż leczenie ma doskonały sens, gdy stosuje się go do zdrowych nawyków, takich jak przestrzeganie rozsądnej diety, utrzymywanie idealnej masy ciała, regularne ćwiczenia, a nie palenie. Jednak coraz częściej profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych obejmuje leczenie farmakologiczne, szczególnie statyn w celu obniżenia poziomu cholesterolu. Najpierw badano statyny u osób z wysokim ryzykiem wystąpienia incydentów wieńcowych, a limity leczenia zostały następnie poszerzone o osoby o stopniowo zmniejszającym się ryzyku.1 Wyniki uzasadnienia stosowania statyn w prewencji pierwotnej: próba interwencyjna oceniająca rozuwastatynę (JUPITER; ClinicalTrials.gov number, NCT00239681), zgłoszony przez Ridker i in. w tym wydaniu czasopisma 2 może przesunąć orbitę statyn na zewnątrz, aby objąć jeszcze większą część populacji. Zanim leczenie farmakologiczne profilaktyki pierwotnej zostanie dodatkowo rozszerzone, należy jednak krytycznie ocenić dowody. Continue reading „Rozszerzenie orbity prewencji pierwotnej – przejście poza JUPITER”

Ocena genotypowa oprócz wspólnych czynników ryzyka dla przewidywania cukrzycy typu 2 cd

Dodaliśmy jeden SNP, rs689, w locus INS, który wcześniej uznaliśmy za powiązany z cukrzycą (P = 0,02) w badaniu Framingham Offspring Study. 23 Używając tych 18 SNP, skonstruowaliśmy wynik genotypu od 0 do 36 na podstawę liczby alleli ryzyka. Przeprowadzono genotypowanie przy użyciu iPLEX (Seąuenom) .24 Minimalna szybkość wywołania wyniosła 96,9%, średni współczynnik konsensusu z 254 duplikatów wyniósł 99,5%, a wszystkie SNP były w równowadze Hardy ego-Weinberga (P> 0,02) .25 Analiza statystyczna
Zastosowaliśmy modele mieszane, aby porównać średni wynik genotypu dla osób, u których cukrzyca rozwinęła się z wynikiem dla osób, u których cukrzyca nie rozwinęła się. Oszacowaliśmy skumulowaną częstość występowania cukrzycy poprzez podzielenie liczby osób, u których cukrzyca rozwinęła się pod koniec obserwacji w stosunku do całkowitej liczby osób zagrożonych. Wykorzystaliśmy połączone modele regresji logistycznej z uogólnionymi równaniami szacunkowymi w celu zbadania związku między wynikiem genotypu a ryzykiem rozwoju cukrzycy w ciągu 28 lat. Continue reading „Ocena genotypowa oprócz wspólnych czynników ryzyka dla przewidywania cukrzycy typu 2 cd”