Wczesna terapia antyretrowirusowa i śmiertelność wśród zakażonych wirusem HIV ad

Zgodnie z zaleceniem, w czerwcu 2007 r., Rady ds. Monitorowania danych i bezpieczeństwa, informujemy o wczesnych wynikach dla niemowląt, które zostały losowo przydzielone do terapii odroczonej w porównaniu z osobami, które otrzymały wczesną terapię przeciwretrowirusową. Metody
Projekt badania
Badanie antyretrowirusowe (CHER) z udziałem dzieci z HIV to 3-etapowa, randomizowana, otwarta próba prowadzona przez Kompleksowy Międzynarodowy Program Badań nad AIDS – Republika Południowej Afryki we współpracy z Działem badań klinicznych ds. Badań medycznych w Wielkiej Brytanii, oraz Podział AIDS (DAIDS) Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH). Badanie prowadzone jest w dwóch ośrodkach w Afryce Południowej: w oddziale perinatalnym ds. Badań nad HIV, w szpitalu Chrisa Hani Baragwanath w Soweto oraz w Klinice Badawczo-Klinicznej ds. Dzieci Chorób Zakaźnych w Szpitalu Dziecięcym Tygerberg w Kapsztadzie.
Do badania zakwalifikowano dzieci w wieku od 6 do 12 tygodni z zakażeniem wirusem HIV (określone za pomocą testu pozytywnej reakcji łańcuchowej polimerazy [PCR] na DNA HIV-1 i poziomu RNA HIV-1 w osoczu na PCR> 1000 kopii na mililitr) i odsetek CD4 wynoszący 25% lub więcej. Kryteria wykluczenia są wymienione w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org. Niemowlęta losowo przydzielono do jednego z trzech rodzajów leczenia: wczesnej, ograniczonej terapii przeciwretrowirusowej przez 96 tygodni, wczesnej ograniczonej terapii przeciwretrowirusowej przez 40 tygodni lub odroczonej terapii. Immunologiczne kryteria rozpoczęcia terapii przeciwretrowirusowej w odroczonej terapii lub wznowienie terapii przeciwretrowirusowej we wczesnych grupach terapeutycznych stanowiły odsetek CD4 wynoszący mniej niż 20% 5 lub, w przypadku dzieci poniżej 12 miesięcy, odsetek CD4 mniejszy niż 25% lub liczba CD4 mniejsza niż 1000 komórek na milimetr sześcienny, zgodnie z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zaktualizowanymi w 2006 r.6 Kryteria kliniczne dotyczące rozpoczęcia lub wznowienia terapii antyretrowirusowej7 to Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC), etap C lub badacz wybrane (ciężkie) zdarzenia w stadium B (patrz Dodatek dodatkowy), w tym objawowe śródmiąższowe zapalenie płuc płuc, rozstrzeń oskrzelowa, nefropatia, kardiomiopatia i niezdolność do rozwoju. GlaxoSmithKline dostarczył lamiwudynę i zydowudynę, a południowoafrykański Departament Zdrowia dostarczył rytonawir lopinawiru. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od rodziców lub prawnych opiekunów wszystkich niemowląt. Autorzy zapewniają rękojmię za kompletność i dokładność danych.
Badanie leczenia
Leczenie przeciwretrowirusowe pierwszego rzutu składało się z zydowudyny w dawce 240 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała dwa razy na dobę i lamiwudyny w dawce 4 mg na kilogram masy ciała dwa razy na dobę, przy podawaniu lopinawiru z rytonawirem w dawce 300 mg na dobę. mg lopinawiru plus 75 mg rytonawiru na metr kwadratowy dwa razy na dobę do osiągnięcia 6 miesiąca życia, 8 następnie w dawce 230 mg lopinawiru plus 57,5 mg rytonawiru na metr kwadratowy dwa razy na dobę. Schemat drugiej linii był wcześniej określony i składał się z didanozyny, abakawiru i newirapiny (lub efawirenzu zamiast newirapiny, jeśli dziecko było w wieku powyżej 3 lat). Kryteria przejścia na terapię drugiego rzutu wymieniono w Dodatku Uzupełniającym.
Badanie przesiewowe, losowanie i obserwacja
Niemowlęta, które były narażone na zakażenie wirusem HIV, zostały zidentyfikowane w programach zapobiegania przenoszeniu HIV-1 z matki na dziecko w Prowincji Przylądkowej Zachodniej i prowincji Gauteng
[przypisy: Lekarze Warszawa, firma zbrojarska, wyposażenie stajni ]

Powiązane tematy z artykułem: firma zbrojarska Lekarze Warszawa wyposażenie stajni